انواع مختلف ایمپلنت دندان از نظر شکل و مواد چگونه اند؟

ایمپلنت

ایمپلنت‌های دندانی در صنعت دندانپزشکی یکی از شبیه‌ترین دندان‌های مصنوعی به دندان طبیعی انسان است. کارگذاشتن اباتمنت در استخوان فک موجب می‌شود ایمپلنت جایگزین تاج  و ریشه دندان ‌شود.

اما سوال این است که اگر به فلز آلرژی داشته باشید چه اتفاقی خواهد افتاد. آیا شانس کاشت دندان را از دست خواهید داد؟ منظور از آلرژی، واکنش بیش از حد سیستم ایمنی بدن به یک ماده خارجی خاص است. این پاسخ می‌تواند به‌صورت بثورات جلدی خفیف یا مشکلات سلامتی خطرناک باشد که ناشی از مختل شدن سیستم‌های اندام بدن می‌باشند. شما ممکن است به هر چیزی حتی فلز حساسیت داشته باشید. معمولا این نوع آلرژی به نوع خاصی از فلزات رخ می‌دهند.

به‌عنوان مثال، تقریبا ۱۷% از آقایان و ۳% از خانم‌ها به فلز نیکل آلرژی و درصد خیلی کمی به کبالت و کروم حساسیت دارند. بسیاری از آلرژی‌ها به فلز به‌دلیل تماس خارجی با جواهرات و فلزهای مشابه رخ می‌دهند که منجربه جوش و سایر اختلالات پوستی می‌گردد. در موارد حاد، آلرژی به فلزات موادی که در بدن جایگزین شدند می‌تواند منجربه نپذیرفتن فلز توسط بدن شود. فلزها نقش عمده‌ای در مراقبت‌های دندانی به‌ویژه آمالگام دندانی دارند که در پرکردن دندان‌ها استفاده می‌شوند.

آمالگام دندانی ترکیبی از فلز گران بها نظیر طلا و نقره با فلزات دیگر همچون مس، قلع و مقدار کمی جیوه است. آمالگام دندانی چندین دهه است که بدون خطر استفاده می‌شود و به‌ندرت موجب التهاب یا بثورات جلدی می‌شوند. این امر موجب شده که عده زیادی به ایمپلنت دندانی روی آورند. رایجترین فلز بکاررفته در ایمپلنت تیتانیوم است. همبستگی خاص این فلز با استخوان موجب شده نسخه تجاری این فلز در پزشکی و خدمات دندانپزشکی بسیار ارزشمند شود. حتی اگر آلرژی خیلی ناچیزی به  فلزات خاص داشته باشید به احتمال زیاد تیتانیوم شامل آنها نمی‌شود. طبق یکی از تحقیقاتی که در مورد ایمپلنت بر روی ۱۵۰۰ بیمار انجام شد نشان داد که تنها ۱% از بیمارانی که کاشت دندان انجام داده بودند دچار آلرژی بودند.

انواع ایمپلنت‌های دندانی


ایمپلنت‌های دندانی جایگزین ریشه دندان از دست رفته می‌شوند. ایمپلنت می‌تواند برای دندان جایگزین، تاج یا کل مجموعه جایگزین  نقش لنگر را ایفا کند. ایمپلنت مستقیما داخل استخوان فک قرار می‌گیرد. بیشتر ایمپلنت دندانی از جنس تیتانیوم هستند. همانطور که قبلا اشاره کردیم فلز تیتانیوم خیلی خوب به استخوان جوش می‌خورد (در فرایندی موسوم به پیوند استخوانی)

ایمپلنت‌های دندانی ۳ نوع هستند:

ایمپلنت ریشه‌ای شکل


ایمپلنت ریشه‌ای یکی از رایج‌ترین نوع ایمپلنت دندانی است. این ایمپلنت که پیچی است و شبیه ریشه دندان است دقیقا داخل استخوان فک و زیر لثه کارگذاشته می‌شود. کاشت ایمپلنت ریشه‌ای یک فرایند جراحی است که تحت بیهوشی موضعی انجام می‌شود. در این نوع ایمپلنت ۳ تا ۶ ماه طول می‌کشد تا لثه التیام یابد. بعد از بهبود، پوشش ایمپلنت برداشته شده و دندان جایگزین می‌تواند به آن متصل شود. ایمپلنت ریشه‌ای که به ایمپلنت داخل استخوانی نیز معروف است زمانی استفاده می‌شود که فضای کافی از لحاظ عرض و عمق در استخوان فک موجود باشد. درصورت تحلیل استخوان لثه (به عنوان مثال تنگ بودن یا کوتاه بودن زیاد استخوان فک) ایمپلنت ریشه‌ای معمولا انتخاب مناسبی نخواهند بود.

روکش ایمپلنت


روکش ایمپلنت

هنگامی که استخوان فک برای کاشت ریشه‌ای  خیلی تنگ یا کوتاه باشد روکش ایمپلنت بکار می‌رود. این نوع ایمپلنت مسطح و بلند است و مستقیما در بالای استخوان فک و زیر لثه قرار می‌گیرد. درنهایت استخوان و بافت اطراف، ایمپلنت را پوشانده و موجب ایمنی بیشتر آن می‌شوند. این نوع ایمپلنت به ایمپلنت درون استخوانی نیز معروف است. فرایند جراحی کاشت روکش ایمپلنت همانند ایمپلنت ریشه‌ای است. در طی این جراحی که تحت بی‌حسی موضعی صورت می‌گیرد یک برش در لثه بیمار ایجاد شده و سپس ایمپلنت روی استخوان فک قرار می‌گیرد. التیام لثه ۳ تا ۶ ماه طول می‌کشد و بعد از آن آباتمنت به  ایمپلنت متصل می‌گردد. سپس دندان جایگزین، دندان‌ها و تاج‌ها (بسته به نیاز) به آباتمنت متصل می‌شوند. البته دوره بهبود برخی از روکش ایمپلنت‌ها خیلی طولانی نیست و خیلی سریع آماده  بازسازی می‌شوند. افراد با یکدیگر متفاوت هستند و تنها یک دندانپزشک زیبایی مجرب می‌تواند تشخیص دهد که چه نوع ایمپلنتی مناسب بیمار است.

ایمپلنت‌های ساب پریواستیل


ایمپلنت‌های ساب پریواستیل

این نوع ایمپلنت زمانی بکار می‌رود که طول و عرض کافی برای ایمپلنت ریشه‌ای یا روکش ایمپلنت در استخوان فک وجود نداشته باشد. درصورت عدم وجود فضای کافی در استخوان فک باید ایمپلنت سفارشی بیمار تهیه شود. ایمپلنت سفارشی در حکم استخوان فک مصنوعی عمل کرده و با اتصال به استخوان طبیعی فک فضای آن منطقه را تقویت می‌کند. ساب پریواستیل همانند روکش ایمپلنت روی استخوان فک و زیر لثه قرار می‌گیرد. اما در این نوع ایمپلنت برخلاف  روکش ایمپلنت ، باید ابتدا از قسمتی که قرار است ایمپلنت کارگذاشته شود قالبی تهیه شود.

قالبگیری معمولا از طریق ۲ روش انجام می‌شود. اولین روش شامل جراحی است و تحت بی‌حسی موضعی صورت می‌گیرد. در این روش جراح دندانپزشکی زیبایی با ایجاد برش در لثه بیمار از استخوان فک قالبی تهیه میکند. سپس برای تهیه ایمپلنت سفارشی بیمار،  قالب به آزمایشگاه دندانپزشکی ارسال می‌گردد. در روش دوم نیازی به تهیه قالب از استخوان فک بیمار نیست بلکه درعوض به آزمایش CAT نیاز است و از طریق روش‌های نمونه سازی کامپیوتری از استخوان فک بیمار نمونه و مدل تهیه شده و جهت ساخت ایمپلنت سفارشی بیمار به آزمایشگاه دندانپزشکی ارسال می‌شود.

بهترین مواد برای ایمپلنت‌های دندانی


بهترین مواد برای ایمپلنت‌های دندانی

در طول چند دهه گذشته، ایمپلنت‌های دندانی روش قابل اعتمادی برای بازسازی دندان‌های از دست‌رفته بودند. در طول این دوره، موادی که برای ایمپلنت‌های دندانی بکار میرفت به‌طور گسترده مورد تحقیق قرار گرفتند و اطلاعات کافی درخصوص اینکه چگونه خواص فیزیکی  و شیمیایی مواد ایمپلنت  نظیر سطح کامپوزیت و ساختارهای ریز یک ایمپلنت نتایج بالینی درمان را تحت تاثیر قرار می‌دهد کسب شد. به‌طور ایده‌آل،  ماد ایمپلنت باید سازگار با محیط زیست باشند و دربرابر خوردگی و شکستگی مقاومت داشته باشند. ایمپلنت‌ها باید از تیتانیوم یا زیرکونیوم بوده و سختی و مقاومت کافی را داشته باشند. شکل و طرح ایمپلنت باید با ویژگی‌های فیزیکی بیمار سازگار باشد.

تیتانیوم و آلیاژ تیتانیوم

تیتانیوم معمولا به عنوان یک ” استاندار طلایی” در تهیه ایمپلنت‌های دندانی محسوب می‌شود و ممکن است از لحاظ تجاری خالص یا به‌صورت آلیاژ باشد. تیتانیوم خالص معمولا حاوی عناصرآهن، نیتروژن، اکسیژن و کربن است که موجب بهبود کیفیت مکانیکی آن می‌شود. آلیاژهای تیتانیوم از عناصری نظیر آلومینیوم و وانادیم تهیه می‌شود. رایج‌ترین آلیاژ تیتانیوم حاوی ۶% آلومینیوم و ۴% وانادیم است و برای بهبود قدرت باید تحت گرما قرار گیرد. این عمل منجربه تولید مواد کم تراکمی می‌شود که نسبت به خوردگی و شکستگی مقاوم هستند. برخی  افراد نگران حساسیت و آلرژی به تیتانیوم  و سطح خوردگی این نوع ایمپلنت‌ها هستند اما باید گفت که بیشتر این موارد مربوط به ایمپلنت‌های ارتوپدی هستند. باوجود این‌که موارد کمی درخصوص آلرژی به تیتانیوم گزارش شده‌است اما با این حال برخی افراد ممکن است به مواد دیگر موجود در آلیاژ تیتانیوم  حساسیت یا آلرژی نشان دهند. به‌همین دلیل برخی ترجیح می‌دهند هیچ شکلی از فلز را در بدن خود نداشته باشند. با توجه به واکنش، این احتمال وجود دارد که تیتانیوم در برخی افراد موجب حساسیت بیشتر شده و کاشت دندان را با شکست مواجه کند. به ندرت پیش می‌آید که ایمپلنت تیتانیومی شکسته شده و عمل ایمپلنت  را ناموفق کند اما عواملی نظیر طرح ایمپلنت، نقص تولید یا سایز نامناسب قالب تهیه شده می‌تواند موجب شکستگی ایمپلنت شود.

زیرکونیوم

زیرکونیوم فلزی است که می‌تواند به همان نسبت تیتانیوم با استخوان فک ادغام شود. استفاده از این ماده نگرانی بیمار نسبت به آلرژی یا حساسیت به فلز را کمتر می‌کند. از مزایای بالقوه انتخاب زیرکونیوم میتوان به صفر بودن خطر خوردگی و کاهش احتمال دیده شدن فلز در لثه به دلیل تحلیل استخوان و لثه اشاره کرد. فلز زیرکونیوم رسانای گرما نیست اما اگر فردی بتواند هدایت حرارتی ایمپلنت تیتانیوم را احساس کند موضوع قابل بحثی است. زیرکونیوم معمولا برای دوره‌های کوتاه مدت استفاده می‌شود و به همین دلیل پتانسیل طول عمر آن هنوز اثبات نشده و در روش پیوند استخوانی خیلی شناخته شده و معروف نیست. ایمپلنت‌های زیرکونیومی شامل یک قطعه دیرک و آبانتمنت هستند و فضای کمی را برای خطا ایجاد می‌کنند. از آن‌جایی که این نوع ایمپلنت را نمی‌توان زیر بافت لثه کار گذاشت و حرکت آن می‌تواند موجب اختلال در روند پیوند استخوان شود درنتیجه دوره بهبود آن می‌تواند پیچیده‌تر باشد. ایمپلنت زیرکونیوم باید از طریق جراحی در لثه قرار گیرد و موقعیت دقیق، زاویه و حجم استخوان در این نوع ایمپلنت بسیار مهم هستند. در مواردی که حجم استخوان کمتر از مقدار مطلوب است میتوان به‌طور همزمان ایمپلنت تیتانیوم و گرافت استخوان را انجام داد. البته لازم به ذکر است که خطر این روش با ایمپلنت زیرکونیوم به‌مراتب  بیشتر است. قطر ایمپلنتهای زیرکونیوم بسیار کوچک است و به دلیل احتمال شکستگی ممکن است برای برخی بیماران انتخاب مناسبی نباشند. تیتانیوم و آلیاژ تیتانیوم  از بهترین ترکیبات ایمپلنت محسوب می‌شوند. در حال حاضر، بسیاری از افراد در دنیا وجود دارند که سالها است از ایمپلنت‌های تیتانیوم استفاده  می‌کنند. افرادی که به فلز آلرژی دارند دوست ندارند شانس درمان‌های ایمپلنتی را تجربه کنند. برای این قبیل افراد ایمپلنت زیرکونیوم می‌تواند گزینه مناسبی باشد البته به شرط اینکه در موقعیت بالینی مناسب انجام شود.

قیمت ایمپلنت‌های دندانی


هزینه کل بازسازی لبخند چهره با ایمپلنت دندانی می‌تواند با توجه به اهداف و نیازهای هر فردی کاملا متفاوت باشد. عوامل متعددی نظیر انتخاب جراح، تعداد ایمپلنت‌های موردنیاز، نوع و کیفیت ایمپلنتی که انتخاب می‌شود می‌تواند موجب تغیر هزینه درمان شود. بسیاری از بیماران جهت اطمینان از موفقیت ایمپلنت به روش‌های پیشگیرانه نیاز دارند. هزینه این روش‌ها همراه با داروهای آرامش بخشی که ممکن است به بیمار تجویز شود معمولا در هزینه‌های اولیه گنجانده نمی‌شوند.

حساسیت و آلرژی به مواد فلزی ایمپلنت دندانی منجر به شکست آن می شود؟

حساسیت و آلرژی به مواد فلزی ایمپلنت

ایمپلنت قطعه‌ی کوچکی است که درون فک و دقیقاً در محلی که ریشه‌ی دندان اصلی قرار داشته کار گذاشته می‌شود. این قطعه‌ی کوچک به عنوان پایه و نگه دارنده‌ی دندان مصنوعی که از نظر ظاهر هیچ تفاوتی با دندان واقعی ندارد استفاده می‌شود. ایمپلنت‌ها از مواد مخصوص جراحی ساخته شده و بعد از جایگذاری در فک به خوبی با استخوان‌های اطراف خود ادغام می‌شوند تا دندان مصنوعی جایگزین را به خوبی در جای خود نگه دارند.

با توجه به این که ۴۰ درصد از بزرگسالان بین ۳۵ تا ۴۴ سال حداقل یک دندان خود را از دست داده‌اند، اطلاع داشتن از مزایا و معایب ایمپلنت‌ دندان برای یک تصمیم گیری خوب امری ضروری محسوب می‌شود. عمل کاشت دندان یکی از بهترین روش‌های جایگزین کردن دندان است و تنها راه جایگزینی ریشه‌های دندان و هر بخش دیگری از دندان به شمار می‌آید. در حال حاضر برای جایگذاری دندان‌های از دست رفته و یا آسیب دیده دو نوع ایمپلنت دندانی در بازار موجود است.

رایج‌ترین نوع آزمایش برای بررسی وجود حساسیت به فلزات به کار رفته در ایمپلنت انجام آزمایش پوستی است. در این نوع آزمایش قطعه‌ی کوچکی از فلزات مختلف بر روی پوست قرار گرفته و به کمک پچ پوشانده می‌شوند. سپس با گذشت چند روز پزشک برای بررسی نتیجه پچ ها را  از روی پوست بر می‌دارد. در صورتی که قسمتی از بدن به فلز جایگذاری شده واکنش نشان داده و دچار التهاب شده باشد به این معنا است که فرد نسبت به آن فلز حساسیت دارد. اما باید توجه داشت که آزمایشات پوستی هیچ گاه به طور صد در صد دقیق و صحیح نیستند. و گاه ممکن است نتیجه‌ی اشتباهی را در بر داشته باشند. و این به این معناست که گاهی ممکن است فرد به ماده‌ی سازنده‌ی ایمپلنت حساسیت داشته باشد در صورتی که نتیجه‌ی آزمایش او چیز دیگری را نشان داده است. شما ممکن است به هر چیزی حتی فلز حساسیت داشته باشید.

با انجام آزمایش خون نیز می‌توان فهمید که سیستم ایمنی بدن چه زمانی به ماده‌ی حساسیت زا واکنش نشان می‌دهد. همچنین این آزمایش کمک می‌کند تا میزان واکنش به این مواد بررسی شود.

از دیگر روش‌هایی بررسی آلرژی می‌توان به آزمایش الیسا اشاره کرد. در این نوع آزمایش واکنش گلبول‌های سفید بدن نسبت به آلرژن های فلزی احتمالی بررسی می‌شود. اما باید توجه داشت که آزمایش الیسا در مقایسه با آزمایش‌های پوستی اعتبار کم‌تری دارد.

انواع مواد مورد استفاده برای ایمپلنت


در ادامه به طور خلاصه به دو ماده‌ی سازنده‌ی ایمپلنت پرداخته می‌شود:

تیتانیوم

تیتانیوم رایج‌ترین و بهترین ماده‌ی مصرفی برای ساخت ایمپلنت دندانی است. این ماده غیر سمی و شرایط پذیر است و وجود آن در بدن هیچ خطری ندارد. از تیتانیوم در جراحی‌های دیگری نظیر جراحی زانو؛ جراحی‌های ارتوپدی و …. نیز استفاده می‌شود. میزان و پذیرش ایمپلنت‌های دندانی که از تیتانیوم ساخته شده‌اند بسیار بالاست چرا که این ماده به خوبی با استخوان‌های اطراف خود سازش پیدا می‌کند. این ماده‌ی سازگار با محیط زیست بعد از جایگذاری با بافت طبیعی فک ادغام شده و در جای خود ثابت می‌شود.  به طور معمول ایمپلنت‌ها دارای دو بخش جدا از هم هستند: قسمت فیکسچر که به کمک جراحی درون استخوان فک قرار می‌گیرد و قسمت اباتمنت که به فیکسچر متصل شده و دندان بر روی آن کار گذاشته می‌شود.

زیرکونیوم

بر خلاف تیتانیوم ماده‌ی زیرکونیوم به تازگی و در سال‌های اخیر در دسترس همگان قرار گرفته است. این ماده صرفاً برای افرادی که ترجیح می‌دهند از ایمپلنت‌های فلزی استفاده نکنند، استفاده می‌شود. از آنجایی که این ماده از سرامیک ساخته شده به صورت یک تکه و با فیکسچر و اباتمنت متصل به هم درون فک قرار می‌گیرد و از همین رو در مقایسه با ایمپلنت‌های تیتانیومی انعطاف پذیری کم‌تری دارد. همچنین ایمپلنت‌های زیرکونیومی در صورت رعایت نکردن بهداشت دهان بیشتر مستعد آلوده شدن و عفونت کردن هستند.

اما به هر حال این موادها اشکالات خود را نیز دارند. به طور مثال ممکن است افرادی به فلزات حساسیت و آلرژی داشته باند که این مسئله ممکن است باعث عدم موفقیت جراحی ایمپلنت دندان شود.

حساسیت به ایمپلنت با وجود نادر بودن مسئله‌ای جدی و نگران کننده محسوب می‌شود


حساسیت به ایمپلنت

تصور کنید که شما به دنبال انجام دادن ایمپلنت دندان هستید و تمامی اقدامات لازم را انجام داده‌اید:

با توجه به تحقیقات می دانید که ایمپلنت به دلیل دوام و ظاهر طبیعی بهترین گزینه برای جایگزینی دندان‌های از دست رفته محسوب می‌شود. اما داشتن حساسیت به فلزات باعث نگرانی شما شده است و نمی‌دانید بعد از جایگذاری ایمپلنت‌ها بدنتان چه واکنشی به تیتانیوم و یا دیگر فلزهای به کار رفته در ایمپلنت نشان خواهد داد.

حساسیت یا آلرژی چیست؟

آلرژی یا حساسیت واکنش دفاعی است که بدن به وجود هر گونه ماده زنده یا غیر زنده‌ای که آن را خطر محسوب کند نشان می‌دهد. شدت واکنش‌های آلرژیک بسته به موارد مختلف می‌تواند ضعیف و در برخی موارد نادر شدید و حتی کشنده باشد.

یک فرد می‌تواند نسبت به هر چیزی حتی فلزات آلرژی داشته باشد. طبق تحقیقات بیش از ۱۷ در صد از زنان و ۳ درصد از مردان به فلز نیکل آلرژی دارند. این میزان برای کبالت و کروم به ۳_۱ درصد از کل جمعیت می‌رسد. بیشتر واکنش‌های آلرژیک بعد از تماس فرد با محصولات مصرفی مانند زیورآلات یا تولیداتی که پایه‌ی فلزی دارند رخ می‌دهند اما گاهی ممکن است فرد به وسایل پزشکی یا اندام‌های مصنوعی مانند برخی از استنت های قلبی، پروتز زانو و یا لگن که از فلزات ساخته شده‌اند نیز حساسیت داشته باشد.

در برخی موارد نادر فرد بعد از پر کردن دندان به کمک آمالگام دندانی نیز دچار تورم و دانه‌های پوستی و به طور کلی حساسیت می‌شود. آمالگام دندانی از ترکیب جیوه و رگه‌هایی از نقره، مس و یا قلع تولید شده و چندین دهه است که از آن برای پر کردن دندان استفاده می‌شود. می‌توان گفت بیشتر بیمارانی که از آمالگام دندانی استفاده نموده‌اند هیچ گونه آلرژی و حساسیتی به آن نداشته‌اند با این حال امروزه با تولید کامپوزیت‌های هم رنگ دندان مصرف آمالگام کاهش پیدا کرده است.

تیتانیوم، فلزی پرکاربرد در ساخت ایمپلنت اما در بعضی مواقع حساسیت زا

می‌توان گفت درصد بالایی از ایمپلنت‌ها از آلیاژ تیتانیوم ساخته شده‌اند. این ماده به دلیل خاصیت سازگاری طبیعی و همراه شدن با سیستم ایمنی بدن و قابلیت پیوند خوردن با استخوان‌ها برای ساخت ایمپلنت بسیار مناسب است. قابلیت‌های تیتانیوم باعث  شده تا میزان کمی از افراد به این ماده حساسیت داشته باشند.

با این حال می‌توان گفت از هر هزار نفر ۶ نفر به ایمپلنت‌های تیتانیومی حساسیت دارند.  به همین دلیل هر فرد باید قبل از انجام ایمپلنت و در جلسه‌های اولیه‌ی معاینه در خصوص سابقه‌ی بیماری و یا هر گونه حساسیت به فلزات با پزشک خود صحبت نماید. بعد از این پزشک با داشتن این اطلاعات مناسب‌ترین نوع ایمپلنت را برای او استفاده می‌کند.

در صورت داشتن حساسیت به فلزات آیا باز هم می‌توان از ایمپلنت استفاده نمود؟


حساسیت به فلزاتممکن است برای برخی سؤال باشد که آیا با وجود حساسیت به فلزات باز هم می‌توان از ایمپلنت استفاده کرد یا خیر؟ پاسخ این سؤال بسیار ساده است. تمامی افراد با وجود داشتن حساسیت به فلزات می‌توانند از ایمپلنت استفاده نمایند.

ایمپلنت‌های معمولی از تیتانیوم خالص یا آلیاژ تیتانیوم (ترکیب تیتانیوم با یک یا دو فلز دیگر) ساخته می‌شوند. این ایمپلنت‌ها به راحتی با بدن سازگار شده و با تحریک به رشد استخوان‌های فک با آن‌ها ادغام می‌شود. جنس این نوع ایمپلنت‌ها با  پروتز به کار رفته در زانو و لگن یکسان است. از همین رو برخی از بیماران نگران‌اند که آیا با وجود حساسیت به فلزات باز هم می‌توانند از ایمپلنت استفاده نمایند یا خیر.

واکنش‌های آلرژیک شدید به آلیاژ تیتانیوم


در موارد نادر حساسیت به آلیاژ تیتانیوم می‌تواند تأثیرات مخربی را بر روی سلامتی فرد بگزارد. از عوارض جانبی ایمپلنت‌های تیتانیومی می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • شروع یا تشدید بیماری‌های خود ایمنی
  • سمیت گالوانیک: وجود طعم فلز در دهان، ایجاد جریان الکتریکی در فرد بعد از مواجه شدن به دیگر فلزها، حالت تهوع مزمن
  • پس زدگی ایمپلنت
  • آسیب دیدگی ناشی از رادیکال‌های آزاد

تحلیل رفتن و از دست دادن استخوان‌ها

علائم و عوارض جانبی


علائم و نشانه‌های حساسیت به فلزات گاهی ضعیف است و فقط در یک قسمت بدن رخ می‌دهد اما این علائم گاهی جدی‌تر و شدیدتر شده و کل بدن را فرا می‌گیرد. از نشانه‌های حساسیت به فلزات می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • تاول زدن پوست
  • خستگی شدید
  • التهاب شدید
  • اختلال شناختی
  • افسردگی
  • فیبرومیالژیا
  • کهیر
  • درد مفاصل
  • درد عضلات
  • جوش‌های پوستی
  • قرمزی پوست
  • تورم

زیرکونیا: جایگزینی مناسب برای ایمپلنت‌های قدیمی


در حال حاضر روش‌های بسیاری وجود دارد که کمک می‌کند حتی افرادی که نسبت به فلزات حساسیت دارند به سادگی و بدون هیچ خطری تحت جراحی ایمپلنت قرار گیرند. استفاده از ایمپلنت‌های ساخته شده از زیرکونیا یک گزینه‌ی عالی برای افرادی است که به فلزات حساسیت دارند. در ادامه به برخی از مزایای این ماده اشاره شده است:

  • ثابت بودن ایمپلنت و کاهش خطر حساسیت
  • مقاومت بالا
  • زیرکونیا به هیچ عنوان تحلیل نمی‌رود و امکان زنگ زدگی در آن وجود ندارد.
  • از نظر بهداشتی مناسب است و از تجمع پلاک جلوگیری می‌کند.
  • از نظر زیبایی کامل است و به دلیل استفاده نکردن از پایه‌ی فلزی باعث تیرگی لثه‌ها نمی‌شود به همین دلیل برای جایگذاری دندان‌های قدامی بهترین گزینه است.

در آخر پزشک با در نظر گرفتن عوامل مختلف بهترین و مناسب‌ترین نوع ایمپلنت را برای بیمار خود انتخاب می‌کند.

آیا ایمپلنت برای بیماران قلبی، دیابتی و افراد مسن مقدور است؟

ایمپلنت

به لحاظ تاریخی برای بیمارانی که دندان‌های خود را از دست می‌دادند گزینه‌های جایگزین، به روکش دندان‌های سنتی و بریج‌ها و پروتز‌ها یا دندان مصنوعی‌های متحرک محدود شده بود. بسیاری از بیماران مجبور بودند از یک رژیم غذایی محدود پیروی کرده و اغلب نگران بودند که ممکن است دندان‌هایشان از جای خود خارج شوند. ایمپلنت‌ دندان (ایمپلنت) با ایجاد ریشه‌هایی محکم و پایدار برای جایگزین کردن دندان‌ها، این مشکلات را حل می‌کند.

ایمپلنت‌ها از پست‌های کوچکی از جنس تیتانیوم ساخته شده‌اند که به وسیله جراحی در فک جایگزاری می‌شوند. روکش دندان‌، بریج‌ها و پروتز‌های بر پایه ایمپلنت به طور مطمئنی به این ایمپلنت‌ها متصل می‌شوند. این جایگزین‌های دائمی، هر چیزی هم که بخورید، در دهان شما جابه‌جا نخواهند شد.

دندان‌های ایمپلنت شده دقیقا روی خط لثه قرار می‌گیرند و با بقیه دندان‌های فرد مطابقت دارند. این دندان‌ها که از مواد با دوامی شبیه به مینای دندان ساخته شده‌اند ، کاملا کاربردی بوده، ظاهری جذاب و جوان دارند. اگر می‌خواهید بدانید آیا گزینه مناسبی برای انجام ایمپلنت هستید یا نه با دندانپزشک خود مشورت نمایید.

پزشک به شما می گوید آیا ایمپلنت مناسب شماست یا خیر.

 اگر شما فردی سالم و غیرسیگاری (از هر سنی) هستید و دندان‌هایی دارید که شل شده یا شدیداً آسیب دیده‌اند، و یا در حال از دست دادن دندان‌هایتان هستید، یا از دندان مصنوعی یا پروتز استفاده می‌کنید و از ان راضی نیستید، ایمپلنت دندان ممکن است یک راه حل عالی برای شما باشد. اما به غیر از این‌ها باید معیارهای خاص دیگری را نیز داشته باشید. از جمله:

  • وضعیت سلامت عمومی خوب
  • استخوان فک و لثه سالم
    البته اگر استخوان فک شما به اندازه کافی برای ایمپلنت دندان قوی نباشد، هنوز هم ممکن است بتوانید از طریق پیوند استخوان، عمل جراحی ایمپلنت دندان را انجام دهید. پیوند استخوان می‌تواند فک را با بافت استخوان پیوندی استحکام ببخشد.
    دندانپزشکان یک سری ازمایش و بررسی کامل دندانپزشکی انجام می‌دهند، از جمله تصویربرداری دیجیتال اشعه ایکس، تا ببینند آیا شما فرد مناسبی برای ایمپلنت هستید یا خیر. اگر مشخص شود که نامزد مناسبی برای ایمپلنت هستید، یک برنامه درمانی شخصی برای شما طراحی خواهد شد.

مزایای ایمپلنت دندان


مزایای ایمپلنت

البته ایمپلنت دندان دارای مزایای زیادی است. مزایای استفاده از ایمپلنت دندان عبارتند از:

راحتی

درمورد پروتزهای متحرک یا  دندان مصنوعی‌ها، برای این که مطمئن شویم به خوبی در جای خود قرار گرفته‌اند و جابه‌جا نمی‌شوند، لازم است که از چسب دندان کمک بگیریم. استفاده از دندان مصنوعی‌ها نه تنها راحت نیست، بلکه به شدت ناخوشایند بوده و خجالت‌آور نیز هستند، به ویژه اگر در دهان بلغزند و حتی گاهی به طور تصادفی از دهان بیرون بیافتند.

حفظ  حالت صورت

ایمپلنت‌ آسیبی به ساختار استخوان فک وارد نمی‌کند و بنابراین شکل طبیعی صورت حفظ می‌شود. علاوه بر این، از آنجا که ایمپلنت‌ها طوری طراحی شده‌اند که به استخوان جوش می‌خورند، دوام و ماندگاری ان‌ها در نهایت این احساس که این دندان‌ها کاشته شده‌اند را از بین خواهد برد.

دوام و ماندگاری

 در صورتی که فرد بهداشت دهان و دندان خود را رعایت کند، برخی از ایمپلنت‌ها تا آخر عمر فرد دوام خواهند داشت. ایمپلنت‌ها نسبت به پروتزهای معمولی و بریج‌ها با دوام‌تر بوده، در برابر نیرو و فشاری که به سبب اسیب یا ضربه به آن‌ها وارد می‌شود مقاوم‌ترند.

بهبود نحوه صحبت کردن

پروتزها راحت نیستند ، به ویژه اگر در طول زمان شل شده باشند و معمولا باعث می‌شوند کلمات به خوبی ادا نشده و یا با لکنت ادا شوند. درحالی که، دندان‌های ایمپلنت شده، با جراحی به داخل دهان متصل می‌شوند و بنابراین هیچ دلیلی برای لغزیدن‌ آن‌ها وجود ندارد.

بهبود بهداشت دهان و دندان

از آنجایی که ایمپلنت، برخلاف بریج‌های معمولی، تغییری در دندان‌های مجاور ایجاد نمی‌کند، اکثر دندان‌های بیمار دست‌نخورده و سالم باقی می‌مانند. این روش، با حمایت و بهبود شیوه‌های بهداشت دهان و دندان، باعث بهبود سلامتی دهان و دندان می‌شود.

عدم وجود ناراحتی در هنگام غذا خوردن

  استفاده از دندان مصنوعی‌های لغزنده می‌تواند عمل جویدن را به یک چالش تبدیل کند. با ایمپلنت دندان، درد در هنگام غذا خوردن کاملا از بین رفته و هیچ محدودیتی برای انتخاب غذا وجود ندارد.

افزایش اعتماد به نفس

پروتز‌ها باعث می‌شود یک فرد معذب بوده و از اعتماد به نفس او کاسته شود. برعکس، ایمپلنت‌ها به صاحب خود کاملا احساس اعتماد به نفس می‎‌بخشند.

بهبود ظاهر

دندان‌های ایمپلنت شده، هم به لحاظ ظاهری و هم به لحاظ احساسی که در دهان ایجاد می‌کنند کاملا  طبیعی به نظر می‌رسند. ایمپلنت‌ها به طور ویژه طوری طراحی شده‌اند که  به استخوان جوش بخورند و به این دلیل دائمی و پایدار می‌شوند.

راحت‌تر و لذت بخش‌تر غذا  خوردن

  خبر خوش این است که ایمپلنت‌ها درست مانند دندان‌های طبیعی عمل کرده و به فرد اجازه می‌دهند غذاهای مورد علاقه خود را بدون درد و با اطمینان مصرف نماید.

برای برخی ممکن است مفید‌تر از دندان مصنوعی باشند

 دندان‌های ایمپلنت شده، ناراحتی‌های ناخوشایند بیرون اوردن دندان‌های مصنوعی را از دهان نداشته، و نیز نیازی به استفاده از چسب‌های کثیف و ناخوشایند برای این که در محل مناسب‌شان باقی بمانند نیست.

روش انجام کار و درد ناشی از ایمپلنت


روش انجام ایمپلنت

شایع‌ترین روش انجام ایمپلنت دندان با عنوان “جراحی چند مرحله‌ای” شناخته می‌شود. این نوع جراحی در یک فرایند سه مرحله ای انجام می‌شود:

  • مرحله اول شامل جراحی کاشت جایگزین ریشه دندان در استخوان، زیر لثه است. اجتناب از وارد امدن فشار و نیرو در طول دوره بهبودی در این مرحله مهمترین مطلب است. رژیم غذایی بیمار بایستی شامل غذاهای سرد و نرم باشد، همچنین ممکن است دندانپزشک استفاده از سوپ‌های گرم را نیز توصیه کند. پس از بهبود از این مرحله، جراحی برداشتن لثه برای اشکار‌سازی ایمپلنت انجام می‌شود.
  • با شروع مرحله دوم، ایمپلنت باید با موفقیت در پروسه‌ای به نام الصاق استخوانی با استخوان جوش خورده باشد. پس از آن پست‌هایی که با عنوان اباتمنت (Abutment) یا تکیه گاه، شناخته می‌شوند از طریق لثه به داخل دهان متصل می‌شوند. در دوره درمان لثه نوعی طوق در اطراف پایه تکیه‌گاه تشکیل می‌شود. این به دندانپزشک اجازه دسترسی لازم به ایمپلنت را برای آماده‌سازی برای مرحله نهایی ترمیم که شامل قرار دادن دندان مصنوعی باشد را می‌دهد.
  • مرحله نهایی الصاق دندان یا دندان‌های مصنوعی است. برای جایگزاری یک دندان، دندانپزشک یک تاج دندان یا دندان سفارشی برای بیمار می‌سازد. عواملی که در ساخت این دندان باید رعایت شوند شامل مناسب بودن به لحاظ تناسب، رنگ، اندازه و شکل و به طور کلی در ترکیب با سایر دندان‌های بیمار است. زمانی که بیش از یک دندان جایگزاری می‌شود، ممکن است دندانپزشک مدتی بیشتری زمان لازم داشته باشد تا بتواند دندان یا بریج جایگزین دائمی و سفارشی را برای بیمار آماده نماید. در این فاصله، یک بریج ، دندان مصنوعی یا تاج برای کمک به بیمار برای غذا  خوردن و صحبت کردن داده خواهد شد.

کاندیداهای مناسب برای ایمپلنت دندان 


کاندیداهای مناسب برای ایمپلنت دندان

برای انجام ایمپلنت (به جز دندان‌های از دست رفته) فرد باید از سلامت عمومی مناسبی برخوردار بوده و استخوان فکی کامل و سالم داشته باشد. سالم بودن لثه‌ها و استخوان فک به این دلیل لازم است که به خوبی از ایمپلنت پشتیبانی کنند.

اگر شما سلامت هستید و دندانپزشکتان معتقد است شما گزینه خوبی برای ایمپلنت هستید، بسته به شرایط خاص سلامتی و ضروریات دهان و دندان شما و نیز تعداد جراحی‌هایی که لازم است، دندانپزشکتان ممکن است ایمپلنت را در مطب خود و با بی‌هوشی موضعی یا در بیمارستان و تحت بیهوشی عمومی، برایتان انجام دهد.

اما ایمپلنت انتخاب خوبی برای همه افراد نیست.

عواملی که افراد را به گزینه مناسبی برای ایمپلنت تبدیل می‌کند، عبارتند از:

  • استخوان فک قوی
  • بافت لثه سالم، ترجیحا بدون بیماری لثه
  • سلامت دهان و دندان مناسب

افرادی که گزینه مناسبی برای ایمپلنت نیستند عبارتند از:

  • زنان حامله
  • کسانی که بهداشت دهان و دندان خود را به خوبی رعایت نمی‌کنند
  • کسانی که در گذشته در ناحیه سر و گردن خود تحت پرتو درمانی بوده‌اند
  • کسانی که به مشکلات یا بیماری‌های مزمن خاصی مبتلا هستند (به خاطر افزایش خطر عفونت)
  • مبتلایان به هموفیلی
  • مبتلایان به دیابت
  • کسانی که سیستم ایمنی ضعیفی دارند
  • بیماران مبتلا به بیماری‌های قلبی
  • و غیره.

کسانی که از داروهای خاص استفاده می‌کنند یا عادات خاصی دارند (باید با پزشک و دندانپزشک خود در این مورد صحبت کنند) از جمله:

  • داروهای استروئیدی
  • داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی
  • کسانی که زیاد سیگار می‌کشند و / یا زیاد نوشیدنی (الکلی) مصرف می‌کنند.
  • کسانی که دندان‌ قروچه می‌روند یا دندان‌هایشان را به هم فشار می‌دهند(این کار می‌تواند فشار زیادی بر ایمپلنت وارد کرده و/یا به ان آسیب برساند)
  • کسانی که به علت سن کم استخوان‌های فکشان هنوز کاملا رشد نکرده است

محدوده سنی ایده‌آل برای ایمپلنت دندان


بین افراد جوان، کسانی که زیر ۱۸ سال سن دارند، با توجه به اینکه فک آن‌ها هنوز رشد کامل خود را نکرده، نمی‌توانند ایمپلنت دندان انجام دهند.

یک دندانپزشک قادر است بفهمد که آیا فک بیمار برای ایمپلنت دندان مناسب هست یا خیر. برای ایمپلنت دندان حداقل سنی وجود ندارد بلکه صرفا بستگی به این دارد که ایا رشد استخوان فک کامل شده یا نه. همچنین هیچ محدودیت حداکثر سن نیز برای ایمپلنت وجود ندارد. ایمپلنت دندان حتی برای بیمارانی در دهه ۹۰ زندگی‌ نیز موفقیت‌آمیز بوده است.

با این حال، در سنین بالاتر گاهی اوقات، اگر افراد در سنین پایینتر خود به خوبی از دندان‌های خود مراقبت نکرده باشند، ممکن است مشکلات مربوط به دهان و دندان، مانند بیماری‌های لثه ایجاد ‌شود. بیماران مسن‌تر ممکن است بافت لثه کمتری در دهان خود داشته باشند، که این برای کسانی که بخواهند ایمپلنت دندان انجام دهند، یک مشکل است.

با این حال، حتی اگر فکر می‌کنید که برای انجام ایمپلنت دندان واجد شرایط نیستید، توصیه می‌کنیم پیش از تصمیم گرفتن با یک دندانپزشک مشاوره کنید، بعید نیست که راهکاری برای شما وجود داشته باشد که شما را شگفت زده کند.

دندانپزشکان اگر احساس کنند با وجود این که شما در حال حاضر گزینه مناسبی برای ایمپلنت نیستید، اما با کمی کار اضافه می‌توانید ایمپلنت انجام دهید، حتی ممکن است قادر باشند مشکلات دهانی‌ای که در حال حاضر به ان مبتلا هستید را درمان کنند.

بسیاری از بیماران، حتی کسانی که مشکلات مربوط به لثه دارند هم واجد شرایط ایمپلنت هستند.

با این حال، افرادی که فک یا لثه‌های ضعیفی دارند، ممکن است فقط بتوانند از ایمپلنت‌های متحرک استفاده کنند و نه ایمپلنت دائمی.

هزینه‌های انجام ایمپلنت


هزینه‌ها ممکن است بین دندانپزشکان مختلف متفاوت باشد و نیز به محلی که زندگی می‌کنید و سایر روش‌ها یا پیچیدگی‌هایی که ممکن است در طول کار ایجاد شود نیز بستگی دارد. برای این که خیالتان راحت باشد، هزینه را کمی بیشتر در نظر بگیرید. به یاد داشته باشید که ایمپلنت‌های دائمی از پروتزهای متحرک و امثال ان‌ها گران‌تر هستند (و دوره بهبودی هم ممکن است طولانی‌تر باشد.) درباره هزینه‌ها با یک متخصص دندان مشورت کرده و ببینید کدام بیمه دندانپزشکی احتمالا هزینه‌‌های ایمپلنت شما را پوشش می‌دهد.

محدودیت‌های برنامه فعلی خود را بررسی کرده و ببینید که آیا با شرایط دندانپزشک شما هماهنگ هست یا نه و یا این که از طریق یک وب‌سایت دندانپزشکی و یا یک دندانپزشک جدید  یک برنامه جدید برای دندان‌های خود پیدا کنید.

 کپی فقط با ذکر منبع و لینک بلامانع است.

ایمپلنت دندان دردوران حاملگی میتواند به جنین آسیب جدی برساند؟

ایمپلنت در بارداری

در طی چند دهه اخیر، استفاده از ایمپلنت‌های دندانی به عنوان یک پیشرفت بسیار مهم در حوزه دندانپزشکی در سراسر دنیا قوت گرفته است. در واقع ایمپلنت‌‌های دندانی یک انفجار بزرگ در بازار دنیای دندانپزشکی به شمار می‌روند. این تکنولوژی عبارتست از جایگزین کردن ریشه‌های دندانی که داخل استخوان فک قرار گرفته‌اند. این ساختار از ماده سازگار با طبیعت تیتانیوم ساخته شده است. ایمپلنت‌ها با استخوان سازگار هستند و بدن انسان آنها را پس نخواهد زد.
زمانی که یک دندان از دست می‌رود استخوان احاطه کننده آن نیز تحلیل می‌رود که این اتفاق منجر به ایجاد ناهنجاری در فک و ناپایداری در ساختار صورت می‌شود.
اغلب بیمارانی تحت عمل کارگذاشتن ایمپلنت قرار می‌گیرند که دندان یا دندان‌های خود را از دست داده‌اند. به منظور کارگذاشتن صحیح ایمپلنت، مطالعه وسیع رادیوگرام و سی‌تی اسکن‌های بیمار برای تعیین دقیق اینکه ایمپلنت‌ها چطور در فک بیمار کارگذاشته شوند انجام می‌شود. ایمپلنت‌ها می‌توانند برای جایگزینی یک یا چند دندان یا حتی همه دندان‌ها مورد استفاده قرار گیرند. زمانی که افراد مبتلا به بیماری وسیع لثه یا پوسیدگی دندان هستند استفاده از ایمپلنت‌ها یک گزینه در دسترس است.

این یک سوال رایج است که متخصصین در حوزه دندانپزشکی اغلب از زنان باردار می‌شنوند. زنان باردار در دوران بارداری متحمل تغییرات هورمونی شدید می‌شوند.  زمانی که سطح استروژن در بدن به حداکثر می‌رسد دهان بیشتر مستعد  ابتلا به بیماری لثه و عفونت می‌شود. افزایش استروژن  همچنین باعث پوسیدگی دندان می‌شود و ممکن است در زنان التهاب لثه ایجاد کند که این منجر به از دست رفتن دندان می‌شود. برای این افراد، ایمپلنت دندان راه‌حل برگرداندن لبخندشان است. اگرچه بهتر است زنان باردار در زمان‌های خاصی از بارداری تحت این درمان قرار نگیرند

برای کسب اطلاعات بیشتر و رزرو نوبت با شماره های ما  تماس حاصل فرمایید.

فواید ایمپلنت دندان


فواید ایمپلنت دندان

ایمپلنت‌های دندان استاندارد طلایی جایگزینی دندان هستند چراکه در مقایسه با سایر گزینه‌های در دسترس مزایای بیشتری را دارند.

تاثیرات مثبت روی زیبایی

یکی از شگفت‌انگیزترین مزایای ایمپلنت‌های دندانی ظاهر طبیعی آنها است. بیشتر افراد هرگز متوجه نمی‌شوند که فردی از ایمپلنت‌های دندانی استفاده کرده است مگر اینکه فرد خودش درباره آن صحبت کند. با کارگذاشتن ایمپلنت‌ علاوه بر ایجاد یک لبخند طبیعی حالت چهره نیز حفظ می‌شود. بدون جایگزین کردن دندان از دست رفته، گونه‌ها حالت تورفته پیدا می‌کنند. ایمپلنت‌های دندان باعث می‌شوند چهره طبیعی‌تر و جوان‌تر به نظر برسد.

تاثیرات مثبت روی سبک زندگی

ایمپلنت‌ دندان به عنوان بهترین راه حل برای جایگزینی دندانهای از دست رفته شناخته شده است، چرا که ظاهری طبیعی دارد و با دندانهای طبیعی افراد هیچگونه تفاوتی ندارد. زمانی که فرد با مسواک زدن و نخ دندان کشیدن روزانه و به صورت منظم بهداشت دهان و دندان خود را رعایت کند حفظ و نگهداری ایمپلنت کار سختی نیست. فرد می‌تواند هر چیزی را که خواست بخورد و ایمپلنت‌ها محکم سر جای خود باقی می‌مانند. به علاوه، از آنجا که ایمپلنت‌ها کاملا طبیعی احساس می‌شوند فرد نباید نگرانی در مورد عادت کردن به دندان‌های جدید داشته باشد. فرد قادر است درست مانند قبل به راحتی لبخند بزند و صحبت کند.

تاثیرات مثبت روی سلامتی

ممکن است ندانید اما اگر محل دندان کشیده شده خالی باقی بماند روی سلامت استخوان فک فرد تاثیر منفی می‌گذارد. بدون وجود تحریک از طرف دندان، استخوان فک در منطقه شروع به تحلیل رفتن می‌کند. یک استخوان فک ضعیف قدرت سایر دندان‌ها را کاهش می‌دهد و باعث افزایش احتمال از دست دادن دندان می‌شود. تنها روش‌های جایگزینی دندان باعث حفظ استخوان فک می‌شوند.
به جز حفظ استخوان فک، ایمپلنت‌های دندانی از دندان‌های فعلی فرد نیز محافظت می‌کنند چراکه برای جاگذاری ایمپلنت نیازی به تراش و شکل‌دهی مجدد دندان‌ها نیست. به علاوه، ایمپلنت‌های دندانی مانع جابه‌جا شدن و حرکت دندان‌ها به اطراف به دلیل عدم وجود دندان در محل می‌شوند. ایمپلنت‌ها دچار پوسیدگی و سوراخ‌شدگی نیز نمی‌شوند بنابراین فرد می‌تواند مطمئن باشد که در صورت نگهداری صحیح می‌تواند آنها را برای مدت زمان طولانی داشته باشد.

تاثیرات مثبت مالی

ایمپلنت‌های دندانی زمانی که به درستی جاگذاری و مراقبت شوند تنها یک بار برای آنها هزینه می‌شود. چرا؟ زیرا این ایمپلنت‌ها برای همه عمر دوام دارند و شما می‌توانید پول خود را برای چیزهای دیگری صرف کنید. سایر روش‌های جایگزینی دندان مانند بریج‌های دندانی تنها ۷-۵ سال دوام دارند و این به این معنا است که شما بعدا مجددا باید برای حفظ لبخند زیبای خود هزینه کنید. به علاوه ایمپلنت‌های دندان نسبت به سایر روش‌های ترمیم مطمئن‌تر هستند. این ایمپلنت‌ها زمانی که به درستی نگهداری شوند موفق‌ترین و بلندمدت‌ترین راه‌حل ترمیم دندان به شمار می‌روند.

با این همه مزایا و فوایدی که ایمپلنت دندان برای ما دارد اما آیا زنان باردار هم میتوانند در طول دوران بارداری خود کاشت دندان انجام دهند و از مزایای آن بهره مند شود؟

ایمپلنت‌های دندان برای زنان باردار بیخطر هستند


ایمپلنت در زنان باردار

ایمپلنت‌های دندان در هر مرحله‌ای از زندگی می‌توانند کار گذاشته شوند و بیخطر هستند اما زنان باردار باید چند نکته را مد نظر داشته باشند.

  • در زنان باردار تغییرات هورمونی اتفاق می‌افتد چراکه سطح استروژن تغییر می‌کند و به همین دلیل است که این زنان در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به عفونت دهان هستند. عفونت ممکن است منجر به خونریزی از لثه‌ها، پوسیدگی دندان، عفونت‌های لثه یا سایر بیماری‌های لثه شود. در صورتی که این مشکل کنترل نشود ممکن است منجر به از دست رفتن دندان شود. پیش از کار گذاشتن ایمپلنت در دهان هرگونه عفونت باید فورا با مصرف آنتی‌بیوتیک درمان شود چرا که هر نوع عفونت در اطراف ایمپلنت منجر به از دست رفتن ایمپلنت می‌شود.
  • انجام ایمپلنت دندانی صرفا به منظور محافظت از جنین در برابر خطرت احتمالی بعد از سه ماهه دوم توصیه می‌شود.
  • روش کاشت دندان شامل انجام عکسبرداری اشعه ایکس و سی‌تی‌اسکن است که بهترین زمان انجام آنها قبل از بارداری است. مقدار پرتوی ساطع شده از عکسبرداری اشعه ایکس بسیار اندک است با این وجود توصیه می‌شود در دوره بارداری از انجام سی‌تی‌اسکن و عکسبرداری اشعه ایکس اجتناب کنید.
  • نگرانی دیگر قضیه بیحسی است. مطالعات نشان داده‌اند که بیحسی موضعی طی بارداری بیخطر است . در برخی موارد بیهوشی عمومی توسط بیمار درخواست می‌شود یا توسط پزشک پیشنهاد می‌شود، بیهوشی عمومی ممکن است برای زن باردار و جنینش خطرناک باشد. بیشتر متخصصین زنان و زایمان توصیه نمی‌کنند که زن باردار بیهوشی عمومی را تجربه کند مگر در مواقع اورژانسی.
  • مسئله دیگر استرس است همانطور که می‌دانید زنان باردار باید از استرس و فشار خون بالا که ممکن است جنین را تحت تاثیر قرار دهد اجتناب کند. کاشت دندان ممکن است استرس‌زا و دردناک باشد. بهتر است از قرار گرفتن در چنین‌ موقعیت‌هایی در دوره بارداری اجتناب شود.
    در مجموع فرد می‌تواند پس از سه ماهه دوم بدون نگرانی ایمپلنت کار بگذارد. اگرچه باید از همه خطرات احتمالی آگاه باشد. بهترین راه مشورت با متخصص زایمان و متخصص کارگذاشتن ایمپلنت قبل از درمان است.

عمل ایمپلنت دندان پس از جراحی


اگرچه اغلب توصیه می‌شود عمل کارگذاری ایمپلنت‌ دندان به بعد از زایمان موکول شود اما این روش، یک روش بسیار بیخطر است. . به این ترتیب دندانپزشک کاملا مطمئن است که بروز هرگونه عارضه‌ای برای سلامت جنین مشکلی به وجود نمی‌‌آورد. به علاوه این کار برای مادران آینده نیز بسیار مفید است چرا که پس از تولد نوزاد، آنها تنها روی خودشان تمرکز می‌کنند و می‌توانند از هر گونه خطر و بروز عوارض جانبی مانند تولد زودهنگام اجتناب کنند. در عین حال، زنان باردار معمولا اجازه انجام درمان‌های روتین دندان مانند روکش گذاری، پرکردن یا عصب کشی را دارند. بسیار مهم است که دندانپزشک فرد از بارداری وی مطلع باشد.

آماده‌سازی برای کار گذاشتن ایمپلنت‌های دندانی پس از تولد نوزاد


توصیه می‌شود کارگذاشتن ایمپلنت دندانی تا پس از تولد نوزاد به تعویق بیافتد. اما در صورت انجام این کار از نکات زیر را رعایت کنید:

  • بهداشت دهان و دندان خود را رعایت کنید-دو بار در روز مسواک بزنید، نخ دندان بکشید و از دهانشویه استفاده کنید.
  • در صورت وجود ویار، توصیه می‌شود برای جلوگیری از آسیب اسید به دندان‌ها، دهان را پس از استفراغ کردن با دهانشویه یا با آب مقطر مخلوط با جوش‌شیرین شستشو دهید.
  • به صورت منظم چکاپ انجام دهید.
  • دندان‌ها را جرم‌گیری کنید.

نکاتی برای دور ماندن از مشکلات سلامت دهان طی بارداری


دهان خود را در دوره بارداری سالم نگه دارید و این بهترین راه برای آماده شدن برای عمل ایمپلنت است. بعد از سه ماهه اول، بیماران باردار معمولا اجازه کاشت ایمپلنت دندان و ادامه سایر چکاپ‌های منظم دهانی را دارند.

نتیجه‌گیری


زن باردار می‌تواند با خیال راحت ایمپلنت کار بگذارد اما پیش از آن دندانپزشک باید موافقت متخصص زنان و زایمان را کسب کند. مهم‌ترین مسئله در اینجا حفظ سلامت زن باردار و جنین وی است.

مراحل انجام ایمپلنت دندان:نحوه جراحی کاشت دندان و مدت بهبودی آن

مراحل-جراحی-ایمپلنت

جراحی ایمپلنت دندان فرآیندی است که در آن به جای ریشه‌ی دندان، فلز و پست‌های پیچ مانندی گذاشته شده و به جای دندان‌های از بین رفته، دندان‌های مصنوعی با ظاهر و عملکرد دندان‌های واقعی قرار داده می‌شود. جراحی ایمپلنت دندان جایگزینی مناسب برای دندان‌های مصنوعی یا پل‌های دندان مصنوعی، که به خوبی در دهان و با لثه‌ها هماهنگ نمی‌شدند، می‌باشد.
نحوه‌ی انجام ایمپلنت دندان به نوع ایمپلنت و استخوان فک بیمار بستگی دارد، همچنین ایمپلنت دندان فقط برای بعضی افراد درمان خوب و موفقی محسوب می‌شود و الزاما برای همه مناسب نیست. برای آگاهی از اینکه آیا شما کاندید مناسبی برای ایمپلنت هستید کلیک کنید . تمام انواع ایمپلنت‌ها در چندین مرحله انجام شده و ممکن است شامل چند فرآیند باشند. مهم‌ترین مزیت ایمپلنت‌های دندان، محافظت کامل از دندان‌های جدید است- یعنی فرآیندی که در آن باید استخوان اطراف ایمپلنت کاملا بهبود پیدا کند. از آنجا که بهبود استخوان به زمان نیاز دارد، این فرآیند چندین ماه طول می‌کشد.

دندان‌های شما برای استفاده تا آخر عمر طراحی و ساخته شده‌اند اما گاهی تا آخر عمر دوام نمی‌آورند. جایگزینی دندان جدید به جای دندان‌های از دست رفته برای سلامت کلی بدن و همچنین سلامت دندان‌ها مفید است. زمانی که فرد یک دندان را از دست می‌دهد، نه تنها توان جویدن را از دست داده، بلکه باعث می‌شود دندان‌های دیگر نیز از دست رفته، کج یا دچار شلوغی شده و مشکلات دیگری ایجاد شوند.

همچنین، از دست رفتن یک یا چند دندان باعث ایجاد ظاهری نامناسب و کاهش اعتماد به نفس فرد می‌شود. همیشه باید ایمپلنت دندان را به عنوان گزینه‌ای برای جایگزینی دندان‌های افتاده یا از دست رفته تلقی کرد. بیش از پنجاه سال است که از ایمپلنت‌ به جای دندان‌های از دست رفته استفاده می‌‌شود و این روش، درمانی موثر شناخته شده است. درمان با ایمپلنت بیشتر از پل‌های دندان مصنوعی، بریج‌های پیوند رزین و درمان اندودنتیک قابل پیش بینی است.

تصمیم‌گیری برای انجام جراحی و گذاشتن ایمپلنت به منظور جایگزینی دندان جدید به جای دندان‌های از دست رفته کار سختی است. بسیاری از متخصصین، از جمله دندانپزشکان عمومی، به دلیل تجربه زیاد و آموزش‌هایی که دیده‌اند، شرایط لازم برای انجام ایمپلنت را دارند.

برای کسب اطلاعات بیشتر و یا رزرو نوبت با شماره تلفن های ما تماس حاصل فرمایید .

انتظارات بیمار


انتظارات-بیمار

کاشت دندان  معمولا به صورت سرپایی و در چند مرحله انجام می‌شود. این مراحل عبارتند از:

  • دندانِ آسیب دیده کشیده می‌شود.
  • استخوان فک برای جراحی آماده می‌شود. ممکن است آماده سازی استخوان فک به گرفتینگ (پیوند استخوان) نیز نیاز داشته باشد.
  • پس از بهبود استخوان فک، جراح دهان پست فلزی ایمپلنت دندان را در استخوان فک قرار می‌دهد.
  • سپس به مدت چند ماه به بیمار فرصت بهبودی داده می‌شود.
  • جراح دهان یک اباتمنت، که قسمتی از پستِ فلزیِ ایمپلنت است، و سپس دندان مصنوعی جدید (روکش دندان) را در دهان قرار می‌دهد.

انجام این فرآیند به طور کامل چند ماه- سه تا نه ماه و گاهی بیشتر- طول می‌کشد. مدت زیادی از این زمان به بهبود و انتظار برای رشد استخوان جدید در فک اختصاص داده می‌شود.

 فرآیند جراحی ایمپلنت


فرایند

نصب ایمپلنت دندان

معمولا ایمپلنت دندان در مطب و با استفاده از بی حسی موضعی انجام می‌شود. یک آرامبخش توسط جراح به بیمار تزریق می‌شود تا بیمار در حین عمل آرام باشد. در برخی موارد نادر، برای انجام این عمل از بیهوشی عمومی استفاده شده و عمل در بیمارستان انجام می‌شود.

  • جراح شکافی در استخوان فک، در محلی که ایمپلنت باید قرار گیرد، ایجاد می‌کند.
  • سپس با استفاده از ابزار جراحی یک سوراخ کوچک در فک ایجاد می‌کند، به نحوی که به اعصاب و سینوس‌های اطراف آسیب نرسد.
  • در مرحله بعد، ایمپلنت دندان درمحل آماده شده و هم سطح استخوانِ زیرِ لثه‌ها قرار داده می‌شود.
  • سپس دوره‌ای سه تا شش ماهه لازم است تا استخوان فک به ایمپلنت پیوند بخورد ( اسئواینتگریشن). در این مدت، ایمپلنت به لثه‌ها نیز پیوند خورده و روند بهبود کم کم کامل می‌شود.

در برخی موارد، ممکن است هنگامی که دندان‌ها کشیده می‌شوند تا ایمپلنت به جای آنها قرار داده شود، متخصص بلافاصله پس از کشیدن دندان‌ها، ایمپلنت‌ها را مستقیما در حفره‌ی دندان (گودی به جا مانده از دندانِ کشیده شده) قرار دهد. این روش را “جایگزینیِ فوریِ ایمپلنتِ دندان” می‌نامند. علی رغم این حقیقت که پس از کشیدن دندان، بلافاصله ایمپلنت مستقیما در حفره‌ی دندان قرار داده می‌شود، یک دوره سه تا شش ماهه نیاز است تا استخوان و بافت لثه بهبود یافته و استخوان فک به ایمپلنت متصل شود (اسئواینتگریشن).

نصب اباتمنت

زمانی که جراح از اتصال استخوان فک و ایمپلنت اطمینان حاصل کرد، یک اباتمنت ( قطعه‌ای که روکش دندان به آن وصل می‌شود) روی هر ایمپلنت قرار داده می‌شود. جراح باید ابتدا لثه را باز کند تا به ایمپلنت دسترسی پیدا کند.

انواع اباتمنت

دو نوع اباتمنت وجود دارد:

  • پیچِ کاور: پیج کاور زیر لثه قرار داده شده و پس از اتصالِ آن با ایمپلنت، محل توسط بخیه بسته می‌شود. این نوع اباتمنت در مرحله‌ی ترمیم پروتز با ایجاد شکافی در لثه پدیدار می‌شود.
  • هیلینگ اباتمنت: هیلینگ اباتمنت از غشا مخاطی عبور کرده و غشا مخاطی اطراف با آن هماهنگ و سازگار می‌شوند. برای دسترسی به اباتمنت در مرحله‌ی ترمیم پروتز هیچ جراحی دیگری نیاز نیست.

سپس قبل از انجام مرحله‌ی بعد، مدتی زمانی برای بهبود کامل لثه‌ها نیاز است.

روش‌های جایگزین

گاهی با توجه به نظر جراح و اینکه آیا ایمپلنت کاملا در زیر لثه قرار گرفته است یا خیر، می‌توان همزمان با نصبِ پست، اباتمنت را به پستِ فلزیِ ایمپلنتِ دندان متصل کرد.

با این حال، از آنجا که برجستگی‌های اباتمنت از خط لثه می‌گذرد، تا زمان تکمیل پروتز دندان توسط دندان‌پزشک، هر موقع فرد دهانش را باز کند برجستگی‌های اباتمنت مشاهده می‌شود. سپس بیمار باید هنگام مسواک زدن و غذا خوردن کاملا احتیاط کرده و مراقب باشد در دوره‌ای که لثه‌ی اطراف ایمپلنت در حال بهبود و استخوان فک در حال اتصال به ایمپلنت است، به اباتمنت فشار وارد نشود.

دندان‌های مصنوعی

زمانی که بهبودی حاصل شده و استخوان به خوبی به فک متصل شد، دندانپزشکِ ترمیمی آخرین پروتز مصنوعی (روکش، پل یا دندان‌های مصنوعی) را روی اباتمنت نصب می‌کند. پروتز در آزمایشگاه با استفاده از دندان‌های نمونه و تصاویر بیماران ساخته می‌شود. ممکن است نیاز باشد فرد چندین مرتبه به دندانپزشک مراجعه کند تا پروتز نهایی به خوبی روی اباتمنت نصب شود.
گاهی می‌توان با توجه به روشِ استفاده شده توسط جراح، همزمان با نصب ایمپلنت و اباتمنت، یک ‌پروتز موقت نیز به ایمپلنت متصل کرد. جراح و دندان پزشکِ ترمیمی باید کاملا هماهنگ کار کنند تا پروتز موقت و جراحی ایمپلنت به خوبی هماهنگ شوند.
آخرین مرحله‌ی درمان، توانایی جویدن معمولی و زیبایی صورت و دندان‌ها را به بیمار هدیه می‌دهد.

پس از جراحی


چه جراحی ایمپلنت در یک مرحله انجام شود، و چه در چند مرحله، فرد ممکن است با توجه به نوع جراحی ناراحتی‌هایی را تجربه کند. این ناراحتی‌ها عبارتند از:

  • تورم لثه‌ها و صورت
  • کبودی پوست و لثه‌ها
  • درد در محل ایمپلنت
  • خونریزی خفیف

اگر تورم، ناراحتی یا دیگر مشکلات در روزهای پس از جراحی تشدید شدند، بیمار باید به پزشک مراجعه کند زیرا ممکن است به دارو یا آنتی بیوتیک نیاز داشته باشد. پس از هر مرحله از جراحی- حدود ۱۰ تا ۱۴ روز بعد- بیمار باید تا زمان بهبود محل جراحی، غذاهای نرم بخورد. معمولا جراح از نخ بخیه حل شدنی که خود به خود آب شده و از بین می‌رود برای بستن محل استفاده می‌کند. اگر نخ بخیه‌‌ی استفاده شده حل شدنی نباشد، پزشک حدود ۱۰ روز بعد از عمل بخیه‌ها را می‌کشد.

نتایج


اکثر جراحی‌های ایمپلنت دندان موفقیت آمیز هستند. اما گاهی استخوان به خوبی به ایمپلنت فلزی جوش نمی خورد. به عنوان مثال سیگار کشیدن باعث عدم موفقیت ایمپلنت و ایجاد عوارضی می‌شود. اگر استخوان به خوبی جوش نخورد، ایمپلنت برداشته شده، استخوان تمیز شده و یک تا دو ماه بعد مجددا جراحی ایمپلنت انجام می‌شود.

فرد می‌تواند با انجام موارد زیر به دوام دندان‌های طبیعی و دندان‌های ایمپلنت شده کمک کند. این موارد عبارتند از:

  • رعایت بهداشت دهان و دندان. دندان‌های ایمپلنت شده یا مصنوعی و بافت لثه‌ی آنها نیز مانند دندان‌های طبیعی باید تمیز نگه داشته شوند. استفاده از مسواک‌های مخصوص، مانند مسواک‌های بین دندانی که بین دندان‌ها حرکت می‌کنند، می‌تواند به پاکسازی برآمدگی‌ها و درز‌های اطراف دندان‌ها، لثه‌ها و پست‌های فلزی کمک کند.
  • مراجعه‌ی منظم به دندان پزشک. مراجعه‌ی منظم به دندان پزشک، یعنی هر شش ماه یا سالی یک بار، باعث می‌شود فرد از سلامت و عملکرد صحیح دندان‌های ایمپلنت شده اطمینان حاصل کند.
  • اجتناب از انجام عادات مضر. فرد نباید مواد غذایی سفت مثل یخ و آب نبات را بجود زیرا این کار باعث شکستن روکش دندان‌های ایمپلنت شده- یا حتی شکستن دندان‌های طبیعی- می‌شود. همچنین فرد باید از مصرف تنباکوهایی که روی دندان لکه به جا می‌گذارند و محصولات دارای کافئین خودداری کند. اگر دندان‌ها شکست یا خرد شد، باید به دندان پزشک مراجعه شود.

پرسش وپاسخ ایمپلنت:آیا سیگارکشیدن در انجام کاشت دندان تاثیر دارد؟

سوالات-رایج-ایمپلنت

همانطور که می‌دانید، از دست دادن دندان می‌تواند علاوه‌بر تاثیرات مخربی که بر کیفیت زندگی دارد اعتماد به نفس فرد را نیز به‌شدت تحت تاثیر قرار دهد. با کاشت دندان می‌توان سلامت و زیبایی دهان را بازیافت. در ایمپلنت دندان که از طریق جراحی انجام می‌شود، میله‌هایی کوچک از جنس تیتانیوم در استخوان فک کارگذاشته می‌شود. بعد از بهبود، ایمپلنت‌ها به‌عنوان سیستم حمایتی عمل کرده و از تاج‌های جایگزین شده محافظت می‌کنند. ایمپلنت‌های دندانی مزایای زیادی دارند.

ایمپلنت‌های دندان به حفظ و تقویت ساختار دندان کمک می‌کنند. این بدین معناست که نقش ایمپلنت‌ها بیشتر از جایگزین شدن برای یک دندان افتاده است. درحقیقت ایمپلنت‌ها  با کمک به حفظ ساختار دندان، از دندان‌های دیگر نیز محافطت می‌کنند. هنگامی که یک دندان از دست می‌رود موارد زیادی رخ می‌دهند که ممکن است درابتدا خیلی برای بیمار قابل توجه نباشند اما می‌توانند تاثیرات منفی فراونی بر سلامتی و ظاهر فرد داشته باشند. ریشه‌های دندان نه تنها کمک می‌کنند تا دندان در جای خود بماند بلکه نقش مهمی در حفظ سلامت لثه‌های اطراف دندان و ساختارهای استخوان دارند.

تحلیل استخوان فک یکی از مشکلاتی است که به‌طور طبیعی با از دست دادن دندان رخ می‌دهد. تحلیل استخوان می‌تواند انسجام ریشه‌ دندان از دست رفته و دندان مجاور آن را به خطر بیندازد.

این مورد در افرادی که چندین یا تمام دندان‌های خود را از دست داده‌اند موجب فرورفتن  صورت می‌شود. به همین دلیل نگهداشتن پروتز در دهان برای افرادی که دندان مصنوعی دارند با گذشت زمان سخت‌تر و سخت‌تر خواهد شد.

با وجود اینکه داشتن لبخند زیبا و اعتماد به نفس ناشی از آن برای هر فردی از اهمیت فراوانی برخوردار است اما ایمپلنت‌های دندانی علاوه‌بر زیبایی برای سلامتی نیز مزیت دارند. فرقی ندارد که قصد دارید ۱ یا چند دندان را ایمپلنت کنید، درهر صورت این روش درمانی بهترین راه حل برای بازیابی و حفظ سلامتی دندان‌ها است.

برای کسب اطلاعات بیشتر و یا رزرو نوبت با شماره تلفن های ما تماس حاصل فرمایید .

پرسش و پاسخ درباره ایمپلنت


پرسش-و-پاسخ

بسیاری از افراد به  روش کاشت دندان به‌عنوان یک جایگزین برای دندان از دست رفته کنجکاو و علاقه‌مند هستند. اگر شما نیز به فکر ایمپلنت‌های دندانی هستید برای یافتن پاسخ رایج‌ترین سوالات خود در باره کاشت دندان قسمت سوالات متداول مقاله را مطالعه نمایید.

جایگزین دائمی دندان چیست؟

جایگزین دائمی دندان نوعی روشی بازیابی دندان‌های از دست رفته است که در طی آن جایگزین‌های ظاهرا طبیعی با ایمپلنت‌های دندانی به‌صورت محکم به استخوان فک متصل می‌شوند. ایمپلنت دندانی یک دندان مصنوعی کوچک و دست‌ساز از جنس تیتانیوم است که به جای ریشه دندان طبیعی از دست رفته قرار می‌گیرد. ایمپلنت‌های دندانی را میتوان در استخوان فک بالا و پایین کار گذاشت. به‌دلیل ویژگی زیست سازگاری تیتانیوم، ایمپلنت با استخوان ادغام شده و لنگر خوبی را برای دندان افتاده ایجاد خواهند کرد. ایمپلنت‌ها را میتوان به جای ۱ یا چند دندان از دست رفته یا نوسازی کل دندان‌ها استفاده نمود.

مشکل دندان مصنوعی چیست؟

ایمپلنت‌های دندانی درمقایسه با دندان‌های مصنوعی متحرک یا پل‌های دندان مصنوعی معمولی، برای بسیاری از افراد که دندان‌های طبیعی خود را از دست دادند می‌توانند یک انتخاب بی‌خطر، راحت، سالم، خوش ظاهر و درعین حال با عملکرد خوب باشند.

بهترین دندان‌های مصنوعی متحرک و معمولی نیزممکن است دارای عیوب باشند. دندان‌های متحرک روی لثه قرار می‌گیرند به‌همین دلیل حس دندان واقعی را ایجاد نمی‌کنند و مثل دندان‌های طبیعی نیز کار نمی‌کنند.

بسیاری از افراد که دندان‌های مصنوعی دارند معمولا در خوردن محدودیت دارند. مطالعات حاکی از آن است که پروتزهای کامل تنها ۲۵% از کارایی دندان‌هایی طبیعی را دارند. از آن‌جایی که با دندان‌های ایمپلنت جویدن بسیار راحت است درنتیجه پتانسیل مشکلات گوارشی نیز به‌مراتب کمتر خواهد شد.

پروتزهای دندانی ممکن است به‌دلیل سرخوردن هنگام صحبت کردن و یا ایجاد بوی بد در دهان موجب خجالت  شوند. در برخی موارد دندان‌های مصنوعی موجب تحریک لثه و درد می‌شوند. تمیزنگهداشتن آن‌ها نیاز به دقت و تلاش زیادی دارد. افتادن پروتزهای دندانی روی زمین یا حتی در سینک روشویی می‌تواند موجب شکستن آن‌ها شود. این اتفاقات اغلب در اوقات نامناسب رخ می‌دهند.

آیا ممکن است بدن ایمپلنت دندانی را نپذیرد؟

برخلاف پیوندهای بافت نرم، نوع خون و سازگاری بافت موضوعی نیست که در ایمپلنت‌ها موجب نگرانی شوند. میزان موفقیت ایمپلنت‌ها بسیار بالا است و با مراقبت‌های مناسب بعید به‌نظر می‌رسد که مشکل‌ساز شوند.

آیا متقاضی مناسبی برای ایمپلنت دندانی هستید؟

برخورداری از سلامت عمومی خوب و داشتن استخوان کافی در فک از الزامات ایمپلنت دندان است. شرایط بسیار محدودی وجود دارد که ممکن است صلاحیت یک فرد را  برای انجام کاشت دندان رد کند. اگر ۱ یا چند دندان خود را از دست دادید بهتر است به یک دندانپزشک مراجعه کرده و درخصوص امکان ایمپلنت دندان مشاوره کنید. حتی درصورت ابتلا به مشکل تحلیل استخوانی ناشی از بیماری پریودنتال یا از دست دادن یک دندان برای مدت طولانی امکان پیوند استخوان در فک وجود دارد. پیوند استخوان یک روش راحت و نسبتا بدون درد است، تا جایی که  ایمپلنت در بارداری هم انجام می شود، تحقیقات نشان می‌دهد که بارداری منع مطلق ایمپلنت نیست، اما به دلیل اینکه نوعی جراحی محسوب می‌شود، بهتر است کودک شما در معرض خطر قرار نگیرد، مگر اینکه یک فوریت پزشکی باشد.

ایمپلنت‌های دندانی چگونه انجام می‌شوند؟

در گذشته، جایگزین کردن دندان از دست رفته با ایمپلنت دراصل در ۳ مرحله صورت می‌گرفت. در طول سال‌های اولیه کاشت دندان، این سه مرحله با فاصله زمانی انجام می‌شدند و بیمار مجبور بود برای مدت طولانی از پروتزهای متحرک استفاده کند. اما امروزه به شکرانه تکنولوژی‌های پیشرفته، این مراحل ترکیب شده و دوره درمان کوتاه‌تر و راحت‌تر شده است.

روز کاشت دندان، پزشکان دندان‌های ناسالم، بیماری پریودنتال و بافت‌های عفونی را بررسی و برطرف می‌کنند. سپس با استفاده از سیستم ایمپلنت، تعداد موردنیاز ایمپلنت‌ها را ( زیرساختار پروتز) به آرامی در داخل استخوان فک قرار می‌دهند. در طول این روش، تیم آزمایشگاهی دندان موقت و درعین حال زیبا، غیرقابل متحرک و مناسب با چهره و خط لبخند بیمار را آماده می‌کنند. در انتهای کار، بیمار مطب را با یک لبخند زیبا و پایدار ترک می‌کند. چند ماه بعد، هنگامی که ایمپلنت‌ها با استخوان طبیعی کاملا جوش خورده و ادغام شدند پروتزهای موقت از دهان بیمار خارج شده و جای خود را به پروتزهای دائمی و محکم می‌دهند. این دندان‌های جایگزین با دقت کافی طراحی و ساخته شدند تا بتوانند جای دندان طبیعی را گرفته و وِیژگی‌های منحصربه فرد چهره فرد را تکمیل نمایند.

عیوب پل‌‌های دندانی متداول چیست؟

پل‌های دندانی معمولی باید به دندان‌های مجاور متصل شوند. این روش به مینای دندان‌های سالم آسیب رسانده و با تحریک کردن عصب زمینه درمان کانال ریشه را فراهم می‌کنند. پل‌های دندانی با آسیب رساندن به لثه، خطوط سیاه و ناخوشایندی را در پایه دندان ایجاد می‌کنند. بدتر از همه این‌که این روش یک راه حل دائمی نیست. مطالعات ملی حاکی از آن است که پل‌های ثابت که توسط دندان‌های طبیعی حمایت می‌شوند به‌طور متوسط ۵ تا ۷ سال عمر دارند.

هر دندانی که ترمیم شده باشد درنهایت به تعویض نیاز خواهد داشت. خوبی دندان‌های کاشت شده این است که نه می شکنند و نه می پوسند. در حقیقت ایمپلنت‌های دندانی بهترین راه حل و جایگزین دائمی هستند.

آیا این روش آسیبی می رساند؟

این جراحی تحت بیهوشی صورت می‌گیرد. برای دوره بهبود داروی مسکن به بیمار تجویز خواهد شد. بیماران معمولا درد و ناراحتی کمی را تجربه می‌کنند.

آیا ایمپلنت‌های دندانی سالم هستند؟

ایمپلنت‌های دندانی برای بیمارانی که از لحاظ سلامتی مشکلی برای جراحی ندارند سالم و بدون خطر است. ایمپلنت‌ها در مقایسه با پل‌های دندانی و پروتزها ماندگاری طولانی و عملکرد بهتری دارند. بیمارانی که سیگار می‌کشند یا از مشکلات تحلیل استخوان رنج می‌برند ممکن است کاندیدای خوبی برای کاشت دندان نباشند. برای تعیین این‌که آیا واجد شرایط جراحی کاشت دندان هستید یا خیر بهتر است با دندانپزشک خود مشاوره کنید.

آیا می‌توان طبق روال عادی غذا خورد؟

به بیمار توصیه خواهد شد به‌مدت چند هفته بعد از دوره اول جراحی غذاهای نرم و مخصوص مصرف کند. در بسیاری از موارد، تا آماده شدن ایمپلنت‌ها، بیمار باید از پروتز یا دندان‌های موقت استفاده کند. به‌محض این‌که ایمپلنت‌ها و دندان‌های جایگزین تکمیل و در دهان کارگذاشته شدند می‌توانند به‌عنوان دندان طبیعی عمل کنند.

آیا فقط مختص افرادی است که به پروتز نیاز دارند؟

خیر. هر فردی که دندان‌هایش را از دست داده می‌تواند از مزایای این روش درمانی بهره ببرد. ایمپلنت را می‌توان به جای چندین دندان یا حتی ۱ دندان از دست رفته بکار برد. از آن‌جایی که در این روش برخلاف روش متداول پل‌ دندانی که به دندان‌های مجاور متصل می‌شوند، دندان‌های جایگزین مستقیما به استخوان فک متصل می‌شوند و نیازی به مصالحه با دندان‌های سالم نیست.

آیا آسیبی می‌رساند ؟

خیلی کم. این روش تحت جراحی سرپایی و بی‌حسی موضعی انجام میشود تا ایمپلنت‌ها به‌آرامی در استخوان فک کار گذاشته شوند. بعد از کاشت، بیشتر بیماران ناراحتی جزئی خواهند داشت که به‌راحتی با مسکن‌ قابل کنترل خواهد بود.

ایمپلنت‌های دندانی چقدر ماندگاری خواهند داشت؟

با رعایت بهداشت دهان و دندان‌ها و چکاپ‌های منظم می‌توان عمر و دوام ایمپلنت‌ها را بیشتر کرد. به‌خاطر داشته باشید، به‌محض قرار گرفتن ایمپلنت و تاج در دهان و تکمیل جراحی، دندان شبیه دندان طبیعی خواهد بود. اگر از ایمپلنت‌ها به همان روش دندان‌های طبیعی مراقبت نمایید مسلما عمر بیشتری خواهند داشت.

آیا جراحی به استراحت نیاز دارد؟

بیشتر افراد بعد از جراحی به محل کار خود برمی‌گردند. البته این مورد به آستانه تحمل درد هر فرد و همچنین سختی جراحی بستگی دارد. برخی افراد ترجیح می‌دهند برای بهبود ۱ روز کامل به خود و دهان خود استراحت دهند.

آیا سیگار کشیدن به ایمپلنت‌های دندانی آسیب می‌رساند؟

آسیب ایمپلنت‌های دندانی در افراد سیگاری ۴ برابر بیشتر از افراد غیرسیگاری است. کشیدن سیگار موجب تحلیل لثه و بیماری شده و با مرور زمان موجب تضعیف ساختار ایمپلنت می‌شود. دندانپزشکان به بیمارانی که کاشت دندان انجام دادند توصیه می‌کنند از کشیدن سیگار یا جویدن تنباکو خودداری کنند.

چه سنی برای ایمپلنت مناسب است؟

بسیاری از کودکان و نوجوانان دندانهایشان را به دلایل مختلف از جمله حوادث از دست می دهند، برای به حداقل رساندن کاهش استخوان، ایمپلنت دندانی معمولا درمانی برای جای دندانهای افتاده است، اما اگر ایمپلنت قبل از تکمیل رشد فک کودک در دهان وی قرار گیرد، می تواند مانع رشد فک شود و از رشد دندان های دیگر در موقعیت طبیعی آنها جلوگیری کند، بنابراین لازم است با یک جراح دندانپزشک مشورت کنید تا با توجه به تشخیص سن مناسب تا آن زمان از پروتز دندان برای وی استفاده کند. کاشت دندان برای بیمارانی که در سنین مختلف بلوغ هستند موثر است اما، کاشت دندان برای هر فردی که در سلامت به سر می‌برد و قصد جراحی ساده ایمپلنت را دارد نتیجه‌بخش خواهد بود.

چگونه باید از ایمپلنت‌های دندانی مراقبت نمود؟

همانند دندان‌های طبیعی، مسواک، نخ‌دندان و همچنین چکاپ‌های منظم بهترین روش برای مراقبت از ایمپلنت‌ها هستند. برای مراقبت‌های خانگی نیازی به تجهیزات یا محصولات خاص نیست.

آیا ایمپلنت‌های دندانی با دندان‌های طبیعی سازگار خواهند بود؟

بله. ایمپلنت‌ها شبیه دندان‌های دیگر در دهان خواهند بود. ایمپلنت‌ها از لحاظ زیبایی و عملکردی،  بهتر از سایر دندان‌های جایگزین هستند.

درباره ایمپلنت دندان بیشتر بدانید

آیا تا به حال فکر کرده اید که ایمپلنت چیست, چه بوده و از کجا آمده است؟

ساختار کلی ایمپلنت شامل یک قطعه فلزی به شکل ریشه و به اسم فیکسچر می باشد. یک قطعه شبیه دندان تراش خورده به نام اباتمنت و یک قطعه پروتزی به حالت روکش نیز روی آن قرار دارد. تا چند دهه گذشته تنها راه جایگزینی دندان های از دست رفته، استفاده از پروتزهای متحرک یا تراشیدن دندان‌های مجاور ناحیه بی‌دندانی و استفاده از بریج بود. جالب است بدانید که ایده جایگزینی ۱ دندان با ساختاری شبیه خود دندان یعنی دارای ریشه داخل استخوان و تاج شبیه دندان سابقه ای چند هزار ساله دارد به گونه‌ای که در مومیایی ها و اجساد کشف شده قدیمی ساختارهایی از جنس چوب، دندان حیوانات و عاج فیل که در داخل استخوان فک فشرده شده بودند دیده شده است. اما بهتر است بدانید که این روش‌ها موفقیت چندانی نداشتند و حتی پیوند دندان, دندان نهفته خارج شده در محل دندان کشیده شده نهایتاً دو، سه سال بیشتر دوام نداشته است. ایده ساخت ایمپلنت با کشف ایده اتصال بعضی مواد مانند تعدادی از فلزات و سرامیک‌ها به استخوان به دهه ۱۹۶۰ باز می‌گردد. از آن زمان مواد گوناگون در طرح‌های مختلف برای جایگزینی دندان‌های از دست رفته مورد استفاده قرار گرفت. شاید تعبیر پیچ و پلاک پلاتینی در ارتوپدی را بتوان سرآغاز استفاده از این تکنیک در ایمپلنت‌های دندانی برشمرد. رایج‌ترین ماده مورد استفاده در ایمپلنت‌های دندانی آلیاژهای تیتانیوم هستند. اجزای گفته شده جمعاً ساختاری شبیه دندان را ایجاد می‌کنند که از آن به ایمپلنت تعبیر می‌شود.

طول عمر ایمپلنت دندان چقدر است؟

مهم‌ترین عامل بقا و طول عمر ایمپلنت های دندانی

ایمپلنت قابلیت ماندگاری و بقا تا پایان عمر و در تمام طول زندگی را دارد. افرادی هستند که ۲۰ سال قبل این عمل را انجام داده‌اند و کماکان از آن دندان ایمپلنت شده استفاده کرده و مشکلی هم ندارند. در حالت کلی مراقبت و نگهداری خود بیمار مهم‌ترین عامل بقا و طول عمر ایمپلنت است و نحوه عمل و کار جراح و مسائل ژنتیکی در وهله‌ بعدی قرار می‌گیرد. اثر مسائل ژنتیکی در مقابل تأثیر بهداشت دهان و دندان بسیار ناچیز است تا حدی که ما به مراجعانی که ادعا می‌کنند تمام اعضای خانواده‌شان دچار مشکل دندان هستند، متذکر می‌شویم که شما خانوادگی بهداشت ضعیفی دارید، البته توانمندی فرد جراح و دقت در عمل ایمپلنت هم تأثیر بسزایی دارد، به همین دلیل این اصطلاح رایج است که پزشک و بیمار همکارند و هر دو باید وظایفشان را به درستی انجام دهند، در غیر این صورت به نتیجه دلخواه نخواهند رسید.

حداقل سن کاشت ایمپلنت برای زنان و مردان

از دست دادن یک یا تعدادی دندان تاثیر بسیاری در چهره و مهم تر از آن در روحیه و اعتماد به نفس دارد. با استفاده از ایمپلنت دندان میتوانید علاوه بر بازیابی توانایی جویدن طبیعی خوردنی ها، چهره طبیعی و زیبایی لبخند را نیز بازگردانید. کاشت دندان (ایمپلنت) در خانم ها (دختران) از سن ۱۵ سالگی و در آقایان (پسران) از سن ۱۸ سالگی امکان پذیر می باشد. ایمپلنت های دندانی نوعی پایه تیتانیومی سازگار با سلول های بدن هستند. از ایمپلنت های دندانی به عنوان جایگزینی خوب و مناسب و همچنین دائمی به جای یک یا تعدادی دندان از دست رفته استفاده میشود. بعد از قراردادن ایمپلنت توسط متخصص ایمپلنت در داخل استخوان فک، با استخوان سازی سلول های استخوان ساز در سطح ایمپلنت، استخوان فک به ایمپلنت implant جوش می خورد. فرآیند جوش خوردن معمولا سه تا چهار ماه طول می کشد و بعد قسمت تاج و روکش دندان ساخته شده و بر روی پایه دندان قرار میگیرد.

آیا افرادی که پوکی استخوان دارند می توانند از ایمپلنت دندان استفاده کنند؟

پوکی استخوان و ایمپلنت ها دندانی

توجه به داروهای مصرفی بیماران دارای پوکی استخوان، یا کاهش تراکم استخوان از نکات بسیار مهمی است که در جراحی ایمپلنت باید به آن توجه شود.این بیماران اغلب به جز کلسیم، از داروهای خاص دیگری نیز استفاده می‌کنند که به صورت هفته‌ای یک‌بار تجویز می‌شود و اغلب به علت عدم آشنایی بیماران با دارو‌های مکمل کلسیمی اشتباه گرفته می‌شود. این داروها به علت عوارض مخرب روی استخوان فک، از رژیم دارویی بسیاری از کشورها در حال حذف شدن است. باید توجه کرد در صورتی که این دسته از بیماران بیش از سه سال از این دسته دارویی استفاده کرده باشند، باید با پزشک معالج در ارتباط با قطع یا جایگزینی این دسته دارویی مشورت شود و در صورت امکان تا سه ماه درمان دارویی آنهابه تعویق بیفتد.