مراحل انجام ایمپلنت دندان:نحوه جراحی کاشت دندان و مدت بهبودی آن

مراحل-جراحی-ایمپلنت

جراحی ایمپلنت دندان فرآیندی است که در آن به جای ریشه‌ی دندان، فلز و پست‌های پیچ مانندی گذاشته شده و به جای دندان‌های از بین رفته، دندان‌های مصنوعی با ظاهر و عملکرد دندان‌های واقعی قرار داده می‌شود. جراحی ایمپلنت دندان جایگزینی مناسب برای دندان‌های مصنوعی یا پل‌های دندان مصنوعی، که به خوبی در دهان و با لثه‌ها هماهنگ نمی‌شدند، می‌باشد.
نحوه‌ی انجام ایمپلنت دندان به نوع ایمپلنت و استخوان فک بیمار بستگی دارد، همچنین ایمپلنت دندان فقط برای بعضی افراد درمان خوب و موفقی محسوب می‌شود و الزاما برای همه مناسب نیست. برای آگاهی از اینکه آیا شما کاندید مناسبی برای ایمپلنت هستید کلیک کنید . تمام انواع ایمپلنت‌ها در چندین مرحله انجام شده و ممکن است شامل چند فرآیند باشند. مهم‌ترین مزیت ایمپلنت‌های دندان، محافظت کامل از دندان‌های جدید است- یعنی فرآیندی که در آن باید استخوان اطراف ایمپلنت کاملا بهبود پیدا کند. از آنجا که بهبود استخوان به زمان نیاز دارد، این فرآیند چندین ماه طول می‌کشد.

دندان‌های شما برای استفاده تا آخر عمر طراحی و ساخته شده‌اند اما گاهی تا آخر عمر دوام نمی‌آورند. جایگزینی دندان جدید به جای دندان‌های از دست رفته برای سلامت کلی بدن و همچنین سلامت دندان‌ها مفید است. زمانی که فرد یک دندان را از دست می‌دهد، نه تنها توان جویدن را از دست داده، بلکه باعث می‌شود دندان‌های دیگر نیز از دست رفته، کج یا دچار شلوغی شده و مشکلات دیگری ایجاد شوند.

همچنین، از دست رفتن یک یا چند دندان باعث ایجاد ظاهری نامناسب و کاهش اعتماد به نفس فرد می‌شود. همیشه باید ایمپلنت دندان را به عنوان گزینه‌ای برای جایگزینی دندان‌های افتاده یا از دست رفته تلقی کرد. بیش از پنجاه سال است که از ایمپلنت‌ به جای دندان‌های از دست رفته استفاده می‌‌شود و این روش، درمانی موثر شناخته شده است. درمان با ایمپلنت بیشتر از پل‌های دندان مصنوعی، بریج‌های پیوند رزین و درمان اندودنتیک قابل پیش بینی است.

تصمیم‌گیری برای انجام جراحی و گذاشتن ایمپلنت به منظور جایگزینی دندان جدید به جای دندان‌های از دست رفته کار سختی است. بسیاری از متخصصین، از جمله دندانپزشکان عمومی، به دلیل تجربه زیاد و آموزش‌هایی که دیده‌اند، شرایط لازم برای انجام ایمپلنت را دارند.

برای کسب اطلاعات بیشتر و یا رزرو نوبت با شماره تلفن های ما تماس حاصل فرمایید .

انتظارات بیمار


انتظارات-بیمار

کاشت دندان  معمولا به صورت سرپایی و در چند مرحله انجام می‌شود. این مراحل عبارتند از:

  • دندانِ آسیب دیده کشیده می‌شود.
  • استخوان فک برای جراحی آماده می‌شود. ممکن است آماده سازی استخوان فک به گرفتینگ (پیوند استخوان) نیز نیاز داشته باشد.
  • پس از بهبود استخوان فک، جراح دهان پست فلزی ایمپلنت دندان را در استخوان فک قرار می‌دهد.
  • سپس به مدت چند ماه به بیمار فرصت بهبودی داده می‌شود.
  • جراح دهان یک اباتمنت، که قسمتی از پستِ فلزیِ ایمپلنت است، و سپس دندان مصنوعی جدید (روکش دندان) را در دهان قرار می‌دهد.

انجام این فرآیند به طور کامل چند ماه- سه تا نه ماه و گاهی بیشتر- طول می‌کشد. مدت زیادی از این زمان به بهبود و انتظار برای رشد استخوان جدید در فک اختصاص داده می‌شود.

 فرآیند جراحی ایمپلنت


فرایند

نصب ایمپلنت دندان

معمولا ایمپلنت دندان در مطب و با استفاده از بی حسی موضعی انجام می‌شود. یک آرامبخش توسط جراح به بیمار تزریق می‌شود تا بیمار در حین عمل آرام باشد. در برخی موارد نادر، برای انجام این عمل از بیهوشی عمومی استفاده شده و عمل در بیمارستان انجام می‌شود.

  • جراح شکافی در استخوان فک، در محلی که ایمپلنت باید قرار گیرد، ایجاد می‌کند.
  • سپس با استفاده از ابزار جراحی یک سوراخ کوچک در فک ایجاد می‌کند، به نحوی که به اعصاب و سینوس‌های اطراف آسیب نرسد.
  • در مرحله بعد، ایمپلنت دندان درمحل آماده شده و هم سطح استخوانِ زیرِ لثه‌ها قرار داده می‌شود.
  • سپس دوره‌ای سه تا شش ماهه لازم است تا استخوان فک به ایمپلنت پیوند بخورد ( اسئواینتگریشن). در این مدت، ایمپلنت به لثه‌ها نیز پیوند خورده و روند بهبود کم کم کامل می‌شود.

در برخی موارد، ممکن است هنگامی که دندان‌ها کشیده می‌شوند تا ایمپلنت به جای آنها قرار داده شود، متخصص بلافاصله پس از کشیدن دندان‌ها، ایمپلنت‌ها را مستقیما در حفره‌ی دندان (گودی به جا مانده از دندانِ کشیده شده) قرار دهد. این روش را “جایگزینیِ فوریِ ایمپلنتِ دندان” می‌نامند. علی رغم این حقیقت که پس از کشیدن دندان، بلافاصله ایمپلنت مستقیما در حفره‌ی دندان قرار داده می‌شود، یک دوره سه تا شش ماهه نیاز است تا استخوان و بافت لثه بهبود یافته و استخوان فک به ایمپلنت متصل شود (اسئواینتگریشن).

نصب اباتمنت

زمانی که جراح از اتصال استخوان فک و ایمپلنت اطمینان حاصل کرد، یک اباتمنت ( قطعه‌ای که روکش دندان به آن وصل می‌شود) روی هر ایمپلنت قرار داده می‌شود. جراح باید ابتدا لثه را باز کند تا به ایمپلنت دسترسی پیدا کند.

انواع اباتمنت

دو نوع اباتمنت وجود دارد:

  • پیچِ کاور: پیج کاور زیر لثه قرار داده شده و پس از اتصالِ آن با ایمپلنت، محل توسط بخیه بسته می‌شود. این نوع اباتمنت در مرحله‌ی ترمیم پروتز با ایجاد شکافی در لثه پدیدار می‌شود.
  • هیلینگ اباتمنت: هیلینگ اباتمنت از غشا مخاطی عبور کرده و غشا مخاطی اطراف با آن هماهنگ و سازگار می‌شوند. برای دسترسی به اباتمنت در مرحله‌ی ترمیم پروتز هیچ جراحی دیگری نیاز نیست.

سپس قبل از انجام مرحله‌ی بعد، مدتی زمانی برای بهبود کامل لثه‌ها نیاز است.

روش‌های جایگزین

گاهی با توجه به نظر جراح و اینکه آیا ایمپلنت کاملا در زیر لثه قرار گرفته است یا خیر، می‌توان همزمان با نصبِ پست، اباتمنت را به پستِ فلزیِ ایمپلنتِ دندان متصل کرد.

با این حال، از آنجا که برجستگی‌های اباتمنت از خط لثه می‌گذرد، تا زمان تکمیل پروتز دندان توسط دندان‌پزشک، هر موقع فرد دهانش را باز کند برجستگی‌های اباتمنت مشاهده می‌شود. سپس بیمار باید هنگام مسواک زدن و غذا خوردن کاملا احتیاط کرده و مراقب باشد در دوره‌ای که لثه‌ی اطراف ایمپلنت در حال بهبود و استخوان فک در حال اتصال به ایمپلنت است، به اباتمنت فشار وارد نشود.

دندان‌های مصنوعی

زمانی که بهبودی حاصل شده و استخوان به خوبی به فک متصل شد، دندانپزشکِ ترمیمی آخرین پروتز مصنوعی (روکش، پل یا دندان‌های مصنوعی) را روی اباتمنت نصب می‌کند. پروتز در آزمایشگاه با استفاده از دندان‌های نمونه و تصاویر بیماران ساخته می‌شود. ممکن است نیاز باشد فرد چندین مرتبه به دندانپزشک مراجعه کند تا پروتز نهایی به خوبی روی اباتمنت نصب شود.
گاهی می‌توان با توجه به روشِ استفاده شده توسط جراح، همزمان با نصب ایمپلنت و اباتمنت، یک ‌پروتز موقت نیز به ایمپلنت متصل کرد. جراح و دندان پزشکِ ترمیمی باید کاملا هماهنگ کار کنند تا پروتز موقت و جراحی ایمپلنت به خوبی هماهنگ شوند.
آخرین مرحله‌ی درمان، توانایی جویدن معمولی و زیبایی صورت و دندان‌ها را به بیمار هدیه می‌دهد.

پس از جراحی


چه جراحی ایمپلنت در یک مرحله انجام شود، و چه در چند مرحله، فرد ممکن است با توجه به نوع جراحی ناراحتی‌هایی را تجربه کند. این ناراحتی‌ها عبارتند از:

  • تورم لثه‌ها و صورت
  • کبودی پوست و لثه‌ها
  • درد در محل ایمپلنت
  • خونریزی خفیف

اگر تورم، ناراحتی یا دیگر مشکلات در روزهای پس از جراحی تشدید شدند، بیمار باید به پزشک مراجعه کند زیرا ممکن است به دارو یا آنتی بیوتیک نیاز داشته باشد. پس از هر مرحله از جراحی- حدود ۱۰ تا ۱۴ روز بعد- بیمار باید تا زمان بهبود محل جراحی، غذاهای نرم بخورد. معمولا جراح از نخ بخیه حل شدنی که خود به خود آب شده و از بین می‌رود برای بستن محل استفاده می‌کند. اگر نخ بخیه‌‌ی استفاده شده حل شدنی نباشد، پزشک حدود ۱۰ روز بعد از عمل بخیه‌ها را می‌کشد.

نتایج


اکثر جراحی‌های ایمپلنت دندان موفقیت آمیز هستند. اما گاهی استخوان به خوبی به ایمپلنت فلزی جوش نمی خورد. به عنوان مثال سیگار کشیدن باعث عدم موفقیت ایمپلنت و ایجاد عوارضی می‌شود. اگر استخوان به خوبی جوش نخورد، ایمپلنت برداشته شده، استخوان تمیز شده و یک تا دو ماه بعد مجددا جراحی ایمپلنت انجام می‌شود.

فرد می‌تواند با انجام موارد زیر به دوام دندان‌های طبیعی و دندان‌های ایمپلنت شده کمک کند. این موارد عبارتند از:

  • رعایت بهداشت دهان و دندان. دندان‌های ایمپلنت شده یا مصنوعی و بافت لثه‌ی آنها نیز مانند دندان‌های طبیعی باید تمیز نگه داشته شوند. استفاده از مسواک‌های مخصوص، مانند مسواک‌های بین دندانی که بین دندان‌ها حرکت می‌کنند، می‌تواند به پاکسازی برآمدگی‌ها و درز‌های اطراف دندان‌ها، لثه‌ها و پست‌های فلزی کمک کند.
  • مراجعه‌ی منظم به دندان پزشک. مراجعه‌ی منظم به دندان پزشک، یعنی هر شش ماه یا سالی یک بار، باعث می‌شود فرد از سلامت و عملکرد صحیح دندان‌های ایمپلنت شده اطمینان حاصل کند.
  • اجتناب از انجام عادات مضر. فرد نباید مواد غذایی سفت مثل یخ و آب نبات را بجود زیرا این کار باعث شکستن روکش دندان‌های ایمپلنت شده- یا حتی شکستن دندان‌های طبیعی- می‌شود. همچنین فرد باید از مصرف تنباکوهایی که روی دندان لکه به جا می‌گذارند و محصولات دارای کافئین خودداری کند. اگر دندان‌ها شکست یا خرد شد، باید به دندان پزشک مراجعه شود.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *