انواع مختلف ایمپلنت دندان از نظر شکل و مواد چگونه اند؟

ایمپلنت

ایمپلنت‌های دندانی در صنعت دندانپزشکی یکی از شبیه‌ترین دندان‌های مصنوعی به دندان طبیعی انسان است. کارگذاشتن اباتمنت در استخوان فک موجب می‌شود ایمپلنت جایگزین تاج  و ریشه دندان ‌شود.

اما سوال این است که اگر به فلز آلرژی داشته باشید چه اتفاقی خواهد افتاد. آیا شانس کاشت دندان را از دست خواهید داد؟ منظور از آلرژی، واکنش بیش از حد سیستم ایمنی بدن به یک ماده خارجی خاص است. این پاسخ می‌تواند به‌صورت بثورات جلدی خفیف یا مشکلات سلامتی خطرناک باشد که ناشی از مختل شدن سیستم‌های اندام بدن می‌باشند. شما ممکن است به هر چیزی حتی فلز حساسیت داشته باشید. معمولا این نوع آلرژی به نوع خاصی از فلزات رخ می‌دهند.

به‌عنوان مثال، تقریبا ۱۷% از آقایان و ۳% از خانم‌ها به فلز نیکل آلرژی و درصد خیلی کمی به کبالت و کروم حساسیت دارند. بسیاری از آلرژی‌ها به فلز به‌دلیل تماس خارجی با جواهرات و فلزهای مشابه رخ می‌دهند که منجربه جوش و سایر اختلالات پوستی می‌گردد. در موارد حاد، آلرژی به فلزات موادی که در بدن جایگزین شدند می‌تواند منجربه نپذیرفتن فلز توسط بدن شود. فلزها نقش عمده‌ای در مراقبت‌های دندانی به‌ویژه آمالگام دندانی دارند که در پرکردن دندان‌ها استفاده می‌شوند.

آمالگام دندانی ترکیبی از فلز گران بها نظیر طلا و نقره با فلزات دیگر همچون مس، قلع و مقدار کمی جیوه است. آمالگام دندانی چندین دهه است که بدون خطر استفاده می‌شود و به‌ندرت موجب التهاب یا بثورات جلدی می‌شوند. این امر موجب شده که عده زیادی به ایمپلنت دندانی روی آورند. رایجترین فلز بکاررفته در ایمپلنت تیتانیوم است. همبستگی خاص این فلز با استخوان موجب شده نسخه تجاری این فلز در پزشکی و خدمات دندانپزشکی بسیار ارزشمند شود. حتی اگر آلرژی خیلی ناچیزی به  فلزات خاص داشته باشید به احتمال زیاد تیتانیوم شامل آنها نمی‌شود. طبق یکی از تحقیقاتی که در مورد ایمپلنت بر روی ۱۵۰۰ بیمار انجام شد نشان داد که تنها ۱% از بیمارانی که کاشت دندان انجام داده بودند دچار آلرژی بودند.

انواع ایمپلنت‌های دندانی


ایمپلنت‌های دندانی جایگزین ریشه دندان از دست رفته می‌شوند. ایمپلنت می‌تواند برای دندان جایگزین، تاج یا کل مجموعه جایگزین  نقش لنگر را ایفا کند. ایمپلنت مستقیما داخل استخوان فک قرار می‌گیرد. بیشتر ایمپلنت دندانی از جنس تیتانیوم هستند. همانطور که قبلا اشاره کردیم فلز تیتانیوم خیلی خوب به استخوان جوش می‌خورد (در فرایندی موسوم به پیوند استخوانی)

ایمپلنت‌های دندانی ۳ نوع هستند:

ایمپلنت ریشه‌ای شکل


ایمپلنت ریشه‌ای یکی از رایج‌ترین نوع ایمپلنت دندانی است. این ایمپلنت که پیچی است و شبیه ریشه دندان است دقیقا داخل استخوان فک و زیر لثه کارگذاشته می‌شود. کاشت ایمپلنت ریشه‌ای یک فرایند جراحی است که تحت بیهوشی موضعی انجام می‌شود. در این نوع ایمپلنت ۳ تا ۶ ماه طول می‌کشد تا لثه التیام یابد. بعد از بهبود، پوشش ایمپلنت برداشته شده و دندان جایگزین می‌تواند به آن متصل شود. ایمپلنت ریشه‌ای که به ایمپلنت داخل استخوانی نیز معروف است زمانی استفاده می‌شود که فضای کافی از لحاظ عرض و عمق در استخوان فک موجود باشد. درصورت تحلیل استخوان لثه (به عنوان مثال تنگ بودن یا کوتاه بودن زیاد استخوان فک) ایمپلنت ریشه‌ای معمولا انتخاب مناسبی نخواهند بود.

روکش ایمپلنت


روکش ایمپلنت

هنگامی که استخوان فک برای کاشت ریشه‌ای  خیلی تنگ یا کوتاه باشد روکش ایمپلنت بکار می‌رود. این نوع ایمپلنت مسطح و بلند است و مستقیما در بالای استخوان فک و زیر لثه قرار می‌گیرد. درنهایت استخوان و بافت اطراف، ایمپلنت را پوشانده و موجب ایمنی بیشتر آن می‌شوند. این نوع ایمپلنت به ایمپلنت درون استخوانی نیز معروف است. فرایند جراحی کاشت روکش ایمپلنت همانند ایمپلنت ریشه‌ای است. در طی این جراحی که تحت بی‌حسی موضعی صورت می‌گیرد یک برش در لثه بیمار ایجاد شده و سپس ایمپلنت روی استخوان فک قرار می‌گیرد. التیام لثه ۳ تا ۶ ماه طول می‌کشد و بعد از آن آباتمنت به  ایمپلنت متصل می‌گردد. سپس دندان جایگزین، دندان‌ها و تاج‌ها (بسته به نیاز) به آباتمنت متصل می‌شوند. البته دوره بهبود برخی از روکش ایمپلنت‌ها خیلی طولانی نیست و خیلی سریع آماده  بازسازی می‌شوند. افراد با یکدیگر متفاوت هستند و تنها یک دندانپزشک زیبایی مجرب می‌تواند تشخیص دهد که چه نوع ایمپلنتی مناسب بیمار است.

ایمپلنت‌های ساب پریواستیل


ایمپلنت‌های ساب پریواستیل

این نوع ایمپلنت زمانی بکار می‌رود که طول و عرض کافی برای ایمپلنت ریشه‌ای یا روکش ایمپلنت در استخوان فک وجود نداشته باشد. درصورت عدم وجود فضای کافی در استخوان فک باید ایمپلنت سفارشی بیمار تهیه شود. ایمپلنت سفارشی در حکم استخوان فک مصنوعی عمل کرده و با اتصال به استخوان طبیعی فک فضای آن منطقه را تقویت می‌کند. ساب پریواستیل همانند روکش ایمپلنت روی استخوان فک و زیر لثه قرار می‌گیرد. اما در این نوع ایمپلنت برخلاف  روکش ایمپلنت ، باید ابتدا از قسمتی که قرار است ایمپلنت کارگذاشته شود قالبی تهیه شود.

قالبگیری معمولا از طریق ۲ روش انجام می‌شود. اولین روش شامل جراحی است و تحت بی‌حسی موضعی صورت می‌گیرد. در این روش جراح دندانپزشکی زیبایی با ایجاد برش در لثه بیمار از استخوان فک قالبی تهیه میکند. سپس برای تهیه ایمپلنت سفارشی بیمار،  قالب به آزمایشگاه دندانپزشکی ارسال می‌گردد. در روش دوم نیازی به تهیه قالب از استخوان فک بیمار نیست بلکه درعوض به آزمایش CAT نیاز است و از طریق روش‌های نمونه سازی کامپیوتری از استخوان فک بیمار نمونه و مدل تهیه شده و جهت ساخت ایمپلنت سفارشی بیمار به آزمایشگاه دندانپزشکی ارسال می‌شود.

بهترین مواد برای ایمپلنت‌های دندانی


بهترین مواد برای ایمپلنت‌های دندانی

در طول چند دهه گذشته، ایمپلنت‌های دندانی روش قابل اعتمادی برای بازسازی دندان‌های از دست‌رفته بودند. در طول این دوره، موادی که برای ایمپلنت‌های دندانی بکار میرفت به‌طور گسترده مورد تحقیق قرار گرفتند و اطلاعات کافی درخصوص اینکه چگونه خواص فیزیکی  و شیمیایی مواد ایمپلنت  نظیر سطح کامپوزیت و ساختارهای ریز یک ایمپلنت نتایج بالینی درمان را تحت تاثیر قرار می‌دهد کسب شد. به‌طور ایده‌آل،  ماد ایمپلنت باید سازگار با محیط زیست باشند و دربرابر خوردگی و شکستگی مقاومت داشته باشند. ایمپلنت‌ها باید از تیتانیوم یا زیرکونیوم بوده و سختی و مقاومت کافی را داشته باشند. شکل و طرح ایمپلنت باید با ویژگی‌های فیزیکی بیمار سازگار باشد.

تیتانیوم و آلیاژ تیتانیوم

تیتانیوم معمولا به عنوان یک ” استاندار طلایی” در تهیه ایمپلنت‌های دندانی محسوب می‌شود و ممکن است از لحاظ تجاری خالص یا به‌صورت آلیاژ باشد. تیتانیوم خالص معمولا حاوی عناصرآهن، نیتروژن، اکسیژن و کربن است که موجب بهبود کیفیت مکانیکی آن می‌شود. آلیاژهای تیتانیوم از عناصری نظیر آلومینیوم و وانادیم تهیه می‌شود. رایج‌ترین آلیاژ تیتانیوم حاوی ۶% آلومینیوم و ۴% وانادیم است و برای بهبود قدرت باید تحت گرما قرار گیرد. این عمل منجربه تولید مواد کم تراکمی می‌شود که نسبت به خوردگی و شکستگی مقاوم هستند. برخی  افراد نگران حساسیت و آلرژی به تیتانیوم  و سطح خوردگی این نوع ایمپلنت‌ها هستند اما باید گفت که بیشتر این موارد مربوط به ایمپلنت‌های ارتوپدی هستند. باوجود این‌که موارد کمی درخصوص آلرژی به تیتانیوم گزارش شده‌است اما با این حال برخی افراد ممکن است به مواد دیگر موجود در آلیاژ تیتانیوم  حساسیت یا آلرژی نشان دهند. به‌همین دلیل برخی ترجیح می‌دهند هیچ شکلی از فلز را در بدن خود نداشته باشند. با توجه به واکنش، این احتمال وجود دارد که تیتانیوم در برخی افراد موجب حساسیت بیشتر شده و کاشت دندان را با شکست مواجه کند. به ندرت پیش می‌آید که ایمپلنت تیتانیومی شکسته شده و عمل ایمپلنت  را ناموفق کند اما عواملی نظیر طرح ایمپلنت، نقص تولید یا سایز نامناسب قالب تهیه شده می‌تواند موجب شکستگی ایمپلنت شود.

زیرکونیوم

زیرکونیوم فلزی است که می‌تواند به همان نسبت تیتانیوم با استخوان فک ادغام شود. استفاده از این ماده نگرانی بیمار نسبت به آلرژی یا حساسیت به فلز را کمتر می‌کند. از مزایای بالقوه انتخاب زیرکونیوم میتوان به صفر بودن خطر خوردگی و کاهش احتمال دیده شدن فلز در لثه به دلیل تحلیل استخوان و لثه اشاره کرد. فلز زیرکونیوم رسانای گرما نیست اما اگر فردی بتواند هدایت حرارتی ایمپلنت تیتانیوم را احساس کند موضوع قابل بحثی است. زیرکونیوم معمولا برای دوره‌های کوتاه مدت استفاده می‌شود و به همین دلیل پتانسیل طول عمر آن هنوز اثبات نشده و در روش پیوند استخوانی خیلی شناخته شده و معروف نیست. ایمپلنت‌های زیرکونیومی شامل یک قطعه دیرک و آبانتمنت هستند و فضای کمی را برای خطا ایجاد می‌کنند. از آن‌جایی که این نوع ایمپلنت را نمی‌توان زیر بافت لثه کار گذاشت و حرکت آن می‌تواند موجب اختلال در روند پیوند استخوان شود درنتیجه دوره بهبود آن می‌تواند پیچیده‌تر باشد. ایمپلنت زیرکونیوم باید از طریق جراحی در لثه قرار گیرد و موقعیت دقیق، زاویه و حجم استخوان در این نوع ایمپلنت بسیار مهم هستند. در مواردی که حجم استخوان کمتر از مقدار مطلوب است میتوان به‌طور همزمان ایمپلنت تیتانیوم و گرافت استخوان را انجام داد. البته لازم به ذکر است که خطر این روش با ایمپلنت زیرکونیوم به‌مراتب  بیشتر است. قطر ایمپلنتهای زیرکونیوم بسیار کوچک است و به دلیل احتمال شکستگی ممکن است برای برخی بیماران انتخاب مناسبی نباشند. تیتانیوم و آلیاژ تیتانیوم  از بهترین ترکیبات ایمپلنت محسوب می‌شوند. در حال حاضر، بسیاری از افراد در دنیا وجود دارند که سالها است از ایمپلنت‌های تیتانیوم استفاده  می‌کنند. افرادی که به فلز آلرژی دارند دوست ندارند شانس درمان‌های ایمپلنتی را تجربه کنند. برای این قبیل افراد ایمپلنت زیرکونیوم می‌تواند گزینه مناسبی باشد البته به شرط اینکه در موقعیت بالینی مناسب انجام شود.

قیمت ایمپلنت‌های دندانی


هزینه کل بازسازی لبخند چهره با ایمپلنت دندانی می‌تواند با توجه به اهداف و نیازهای هر فردی کاملا متفاوت باشد. عوامل متعددی نظیر انتخاب جراح، تعداد ایمپلنت‌های موردنیاز، نوع و کیفیت ایمپلنتی که انتخاب می‌شود می‌تواند موجب تغیر هزینه درمان شود. بسیاری از بیماران جهت اطمینان از موفقیت ایمپلنت به روش‌های پیشگیرانه نیاز دارند. هزینه این روش‌ها همراه با داروهای آرامش بخشی که ممکن است به بیمار تجویز شود معمولا در هزینه‌های اولیه گنجانده نمی‌شوند.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *